ΧΑΣΜΑ ΓΕΝΕΩΝ

Παρασκευή πρωί πηγαίνω στη δουλειά χαμογελαστή και χαρούμενη μπορώ να πω καθότι Παρασκευή αλλά και γιατί θα έβλεπα κάτι παλιούς καλούς μου φίλους το βράδυ.Κάνω καφεδάκι τρώω και ένα τοστάκι έτσι για τη λιγούρα βρε αδερφέ και αρχίζω να σερφάρω αφού δεν είχα καμία διάθεση για δουλειά.Ως εδώ καλά.Αμ δε.Χτυπάει το τηλέφωνο και ήταν βέβαια η μητέρα μου.Αφού είπαμε τις τυπικές κουβέντες πως είσαι, βγήκες χθες, έφαγες πρωινό(έγω ήδη φόρτωνα) επικεντρωνόμαστε σε ένα οικογενειακό ζήτημα(δεν θα μπω σε λεπτομέρειες) για το οποίο είχαμε συμφωνήσει να γίνει με ένα συγκεκριμένο τρόπο.Αλλά από ότι φαίνεται μόνη μου είχα συμφωνήσει.Μου είπε τα σχεδιά της και όπως ήταν αναμενόμενο εγώ διαφώνησα και της υπενθύμησα ότι άλλα είχε πει.Για να μη σας τα πολυλογώ έγινε ένας τρομερός καβγάς από τηλεφώνου-παλί καλά που εκείνη την ώρα ήταν μόνο μία συμπαθής συνάδελφος στη δουλειά που περνάει τα ίδια-ο οποίος κατέληξε με την εξής ατάκα "καλά ντε πως κάνεις έτσι άλλα ήθελα να πω τότε και άλλα είπα,άνθρωπος είμαι"Το αποκορύφωμα του καβγά είναι ότι με πήρε σήμερα πρωί πρωί μες την καλή χαρά σαν να μη συμβαίνει τίποτα να μου πει ότι θα περάσει για επίσκεψη και ότι θα μου φέρει κάτι που από την συγχυσή μου ούτε που θυμάμαι τι είναι.Αναμένεται δεύτερο ματς.Θα κάνω γιόγκα πριν έρθει μπας και χαλαρώσω.

Και επειδή είπα κακιούλες της αφιερώνω και ένα τραγουδάκι που μου αρέσει πάρα πολύ.

http://www.youtube.com/watch?v=Q9xWgO_yI1M

ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Σήμερα είναι μέρα τιμής γι αυτούς που δεν φοβήθηκαν να υψώσουν τη φωνή τους και να αντισταθούν στους δικτάτορες.Αυτοί οι άνθρωποι είχαν ιδανικά και πιστεύω για τα οπόια δε δίστασαν όμως να βασανιστούν ή και να χάσουν τη ζωή τους ακόμα.Τι σημαίνει για μας όμως αυτή η μέρα;Βλέπω τους πολιτικούς τους μαθητές και γενικότερα αρκετό κόσμο να περνάει από το Πολυτεχνείο για να αφήσει ένα λουλούδι ή πηγαίνει στην καθιερωμένη πορεία.Όλος αυτός ο κόσμος έχει καταλάβει τι πραγματικά συμβολίζει αυτή η ημέρα;Λέω μέσα μου ναι ,δεν έχουμε χάσει την πίστη μας στα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας παρόλο που κάποιοι προσπαθούν πολύ για να πετύχουν κάτι τέτοιο.Και όταν γίνεται η πορεία εκεί όλοι βλέπουμε ότι ο καθένας μας διαδηλώνει για διαφορετικούς λόγους και όχι για να αποδώσει φόρο τιμής σε αυτούς τους ανθρώπους.Τα έκτροπα που γίνονται κάθε φορά αλλοιώνουν τελείως την ουσία.Σήμερα το πρωί για παράδειγμα άκουσα τους συναδέλφους μου να λένε ότι δεν μπορούν να ακούν πλέον συνθήματα για την ελευθερία γιατί δεν τους αφορούν(βέβαια γιατί την απολαμβάνουν)και ότι για την κρίση που περνάμε φταίει η γενία του πολυτεχνείου!!!!Στεναχωριέμαι πάρα πολύ όταν ακούω νέους ανθρώπους να απαξιώνουν τόσο έυκολα ανθρώπους και ιδανικά.

ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΠΕΡΆΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι απλή.Εμείς καλούμαστε για άλλη μία φορά να δώσουμε λύση.Άλλοι τα πήραν άλλοι θα τα επιστρέψουν.Ο Γιωργάκης θα δείξει αυστηρότητα και θα πατάξει κάθε προσπάθεια φοροδιαφυγής και κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος.Και καλά θα κάνει.Αλλά τα μέτρα και πάλι θίγουν ας μου επιτραπεί η έκφραση το φτωχό λαό ο οποίος δεν ξέρει να φοροδιαφεύγει και να κάνει απάτες.Τους άλλους δεν τους νοιάζει έχουν μάθει να στρίβουν διά του αραβώνος.Γιατί εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πως έρχεται η ΣΔΟΕ σε μία μεγάλη επιχείρηση και φέυγει σε 3 ώρες χωρίς να βρει το παραμικρό.Ενώ η δική μου χιλιοταλαιπωρημένη πιστωτική θα τεθεί κάτω από το μικροσκόπιο του πόθεν έσχες.Καλά μη μιλήσω για τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.Πολύ θα ήθελα να ξέρω πως θα κάνω τη γραμματέα στα 65 μου.Θα με βλέπει ο κόσμος και θα τρομάζει.Και τις μητέρες τις πήρε η μπάλα.Δεν φτάνει που μεγαλώνουν τα παιδιά τους δουλέυοντας ,θα περιμένουν πάρα πολύ για να ξεκουραστούν.Δεν άκουσα όμως τίποτα για μείωση του μισθού των βουλευτών και περιορισμό των προνομίων τους.Όχι βέβαια αυτοί προσφέρουν κοινοφελές έργο.

Ο καιρός γαρ εγγύς...

Όχι μην τρομάζετε, δεν διαβάζω κρυφά Λιακόπουλο...αλλά να είναι που μπήκα στον μήνα μου και με έχει λούσει κρύος ιδρώτας!
Θα μου πείτε ότι ούτε η πρώτη ουτε η τελευταία είμαι, που θα γίνω μάνα.
Ναι ,αλλά είδα και τους τρομερούς γονείς εχθές στο θέατρο και μου ήρθε η αναλαμπή.
Λες να γίνω καμιά υστερικιά και να χτυπάω υπογλυκαιμικά σοκ κάθε φορά που κάτι δεν πάει καλά;
Είναι και αυτά τα πρωινάδικα που βλέπω , καθώς από μεσα Οκτωβρίου είμαι σε άδεια τοκετου, και όσο να πεις με έχουν επηρεάσει. Στην αρχή είχε πλάκα, καθώς άδειαζε το μυαλό μου βλέποντας διάφορους υπερβολκά χαρούμενους , ντυμένους στην τρίχα να γελούν και να ταγουδούν 10 η ώρα το πρωί λες και τους έχουν ψεκάσει με προζακ. Στη συνέχεια όμως, όταν έπιασα τον εαυτό μου να ανακατεύει το φαί, να ψήνει κέικ και να γελάει με τις χαριτωμενιες της Ελενίτσας , θορυβήθηκα όσο να πεις...η σπουδαγμένη.
Μέσα στον προβληματισμό είμαι η μέλλουσα η μάνα και δεν έχω ακόμη υπολογιστή στο σπίτι-καθώς προηγούνται τα ζιπουνάκια, τα μπιμπερό και τα κρεβατάκια- να σερφάρω να ξεχνιέμαι!

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Τον τελευταίο καιρό δεν μπορώ να πω ότι έχω και μεγάλη έμπνευση.Γενικά νιώθω μία θλίψη η οποία μου είναι ανεξήγητη καθώς η ζωή μου μετά τη δουλειά με ικανοποιεί πλήρως, μπορώ να πω αυτό το διάστημα.Αποφάσισα λοιπόν να τα πω λίγο με εμένα και να δω τι μου συμβαίνει.Τελικά η δουλειά είναι η μισή μας ζωή και ακόμα και αν λέμε ότι δεν δίνουμε σημασία σε ότι συμβαίνει τελικά δίνουμε.Όταν είσαι όλη την ημέρα μαζί με ανθρώπους που δεν σου ταιριάζουν και κάνεις και πράγματα που δεν σου ταιριάζουν τότε πέφτει βαρύ όλο αυτό τελικά.Κερασάκι στην τούρτα βέβαια ο πολύ χαμηλός μισθός.Νιώθω σαν να βρίσκομαι σε αδιέξοδο.Στη δουλειά νιώθω σαν να κάνω μακροβούτι και πρέπει να κρατάω την αναπνοή μου για 8 ώρες.Η αναζήτηση εργασίας αυτή την περίοδο είναι σαν να κάνεις extreme sports.Δεν απογοητεύομαι όμως γιατί η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.Νομίζω ότι τώρα που τα έγραψα νιώθω κάπως καλύτερα γιατί όλο αυτό τον καιρό προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι όλα πάνε καλά.Τώρα που διαπίστωσα ότι δεν πάνε πουθενά θα πρέπει να αναλάβω δράση για να τα αλλάξω.

ΒΑΡΚΑ ΓΙΑΛΟ

Πηγή:news.pathfinder.gr

Η φωτογραφία μπορεί να προέρχεται από το μακρυνό Βιετνάμ αλλά παρόλα αυτά αντιπροσωπεύει και την Ελλαδίτσα μας μετά από αυτό που ζήσαμε τις προηγούμενες ημέρες.Προειδοποιούσαν όλοι, η ΕΜΥ , οι διάφοροι μετεωρολόγοι, οι ειδικοί,τα τηλεπαράθυρα.Θα υπέθετε κανείς ότι θα υπήρχε κάποια προετοιμασία, ότι θα ήταν όλοι επι ποδός τουλάχιστον αν σε κάποιες περιπτώσεις δεν μπορούσαν να προβλέψουν,να βοηθήσουν άμεσα.Οοοοοοοοοχι για μία ακόμα φορά.Η κυβέρνηση είναι ακόμα συνεπαρμένη από τη μεγάλη της νίκη ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση ασχολείται με τους υποψήφιους προέδρους.Που καιρός για τις πλημμύρες.Μόλις έγινε η καταστροφή έσπευσαν όλοι στα κανάλια και δήλωναν τη θλίψη τους για τους παθόντες.Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα θα μου πεις.Συμφωνώ, τι ψάχνω να βρω;Αλλά δεν μπορώ να το χωνέψω. Οι εικόνες από τα πλυμμηρισμένα υπόγεια είναι πλέον αναμενόμενες και δεν προκαλούν έκπληξη.Και όπως πάει το πράγμα θα είναι σε λίγο οι αγνοούμενοι, οι νεκροί(γιατί υπήρξε ένας αυτή τη φορά) και οι τραυματίες.Δεν μπορούμε πάντα να προβλέπουμε τη μανία της φύσης θα μου πείτε μην είσαι υπερβολική.Καλώς, αλλά όταν ξεσπάει ο χείμαρος ενημέρωσε τον κόσμο στα διόδια ότι δεν μπορεί να προχωρήσει.Όλοι μιλάνε για παντελή έλλειψη του κράτους και το θεωρούν δεδομένο και εμείς πρέπει να το δεχτούμε και να δείχνουμε ευγνομωσύνη για τα ψίχουλα υποστήριξης που προσφέρει η εκάστοτε κυβέρνηση. Σταματώ εδώ για να μη γίνω κουραστική.Παντώς καλού κακού ας προμηθευτούμε καμιά βαρκούλα σαν αυτή που έχουν οι βιετναμέζοι.Βέβαια υπολογιστής τηλεόραση dvd δεν χωράνε ξεχάστε τα.

ΠΑΛΙΑ ΑΘΗΝΑ

Κάπως έτσι ήταν η Αθήνα μας κάποτε.Μεγαλούπολη βέβαια για τα στάνταρ της εποχής εκείνης αλλά καμία σχέση με αυτό που αντικρύζουμε σήμερα.Υπήρχε η έννοια της γειτονιάς της παρέας της ανθρωπιάς.Δεν υπήρχαν τόσο πανύψηλα κτίρια.Από τα Κάτω Πατήσια που μένω μπορούσες να δείς το Φάληρο.Τώρα δεν βλέπεις απολύτως τίποτα μόνο τσιμέντο.Το αυτοκίνητο δεν είχε κατακλύσει την καθημερινοτητά μας και οι άνθρωποι περπατούσαν γιατί υπήρχε πράσινο και δεν τους έπνιγε το καυσαέριο.Θα μου πείτε τι θυμήθηκα τώρα.Ειδικά μετά την τελευταία ανάρτηση είναι λίγο άκαιρο.Απλά το προηγούμενο Σάββατο είχαμε οικογενειακή έξοδο και πετύχαμε ένα κουτούκι της γειτονιάς όπου έπαιζαν κιθαρίτσα και τραγουδούσαν δύο κύριοι προχωρημένης ηλικίας.Το ρεπερτόριο ήταν κυρίως τα λεγόμενα τραγούδια της Παλιάς Αθήνας.Οι θαμώνες του μαγαζιού οι οποίοι άνηκαν πάνω κάτω στην ίδια ηλικιακή ομάδα ήταν κατενθουσιασμένοι.Έβλεπες στο πρόσωπο τους ζωγραφίζονταν οι αναμνήσεις μιας άλλης εποχής όπου μαζεύονταν οι παρέες τραγουδούσαν και διασκέδαζαν απλά με ένα ποτήρι κρασί με ένα μεζέ. Τότε η διασκέδαση ήταν αυθεντική -θέλω να πιστεύω- και δεν υπηρετούσε τη τα συμφέροντα μίας καλοστημένης βιομηχανίας.Σήμερα μας έχει γίνει άγχος το που πως και με ποιον θα βγούμε.Παραδόξως πέρασα πολύ καλά εκείνο το βράδυ.Μου μετέδοσαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι κάτι από την μαγεία μιας εποχής μακρινής.