Δευτέρα, 6 Ιουλίου 2009

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

Κάθε εποχή όλο και κάτι έχουμε να προσμένουμε. Τον Νοέμβρη τα Χριστούγεννα, μετά καμια αργία μέχρι να έρθει το Πάσχα και καθώς μπαίνει το καλοκαιράκι, τον Αύγουστο, τα μπάνια του λαού και το πλήρες άδειασμα του μυαλού.

Μέσα από τον υπολογιστή μου πετάγονται γαλαζοπράσινα νερά , νοιώθω ήδη την άμμο στα πόδια μου και η μυρωδιά της θάλασσας κατακλύζει το δωμάτιο.

Νοιώθω προσωρινή στο γραφείο , «δεν θα είμαι εδώ για πάντα» σκέφτομαι…κι όλα φαίνονται διαφορετικά. Δεν εκνευρίζομαι, δεν αγχώνομαι και κυρίως χαμογελώ.
Χαμογελώ σε όσους θέλουν επειγόντως να γίνει το ένα ή το άλλο, σε όσους έχουν περίεργες απορίες και παράλογες απαιτήσεις.
Κοιτάω το κοχύλι πάνω στο γραφείο μου και το "επείγον" αποκτά ένα άλλο νόημα...

1 σχόλιο:

  1. Μακάρι να μπορούσα και εγώ να χαμογελάσω.Ξεκινάω τη μέρα χαμογελαστή βέβαια αλλά στη πορεία άστα να πάνε γκρρ γκρρ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!

Αναγνώστες