Τρίτη, 14 Ιουλίου 2009

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ


Εντάξει λοιπόν δεν έπρεπε…τώρα το είπα…θα μείνουμε σιωπηλοί μέχρι να περάσει o απόηχος της λέξης; O απόηχος μιας ανούσιας τελικά λέξης. Οι λέξεις που δεν συνάδουν με τις πράξεις μας είναι κενές νοήματος , ήχοι που βγήκαν σε μια άτυχη στιγμή.

« Μια κουβέντα μου σου έπεσε βαριά κι αποφάσισε να ζεις χωρίς εμένα…» τραγουδά η Πρωτοψάλτη κι εγώ κουνώ το κεφάλι με κατανόηση…

Το αληθινό πρόβλημα δεν είναι οι λέξεις, με λίγη εξάσκηση μαθαίνουμε να τις αποφεύγουμε…το ποιοι είμαστε όμως δεν μπορούμε να το αποφύγουμε …ούτε να το κρύψουμε πίσω από όμορφες λέξεις!

16 σχόλια:

  1. τι εγινε? πεσαμε σε σκληρο καρυδι?

    ακριβως! οι ωραιες λεξεις δεν κριβουν τους σκατοχαρακτηρες :) γεια στο στομα σου :))))


    καλο απογευμα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μερικές φορές οι λέξεις πληγώνουν πολύ!
    Όμως υπάρχει και η ειλικρινής συγγνώμη κι όλα καλά!
    Μην στεναχωριέσαι!
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. οι όμορφες λέξεις δεν μπορούν να κρύψουν το ποιοι πραγματικά είμαστε... αλλά οι λέξεις είναι πρόβλημα όταν πληγώνουν. Όταν λέμε κάτι που δεν το θέλουμε, που ίσως να μην το εννοούμε. Και μένει αυτό κολλήμένο εκεί, στα αφτιά εκείνων που αγαπάμε και τους πονάει...
    Μια λέξη, μια κουβέντα, μπορεί να πονέσει πάρα πολύ.
    Βέβαια, μέχρι κάποιοο βαθμό, όλα διορθώνονται.
    Εύχομαι οι δικές σου λέξεις να μην πονάνε εκείνους που αγαπάς και σε αγαπούν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Κάποια πράγματα είναι καλό να μην τα λέμε.. Αν όμως είναι για καλό και τα παρεξηγεί ο άλλος, δεν φταίμε!
    Καλό βράδυ! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα συμφωνήσω ΄οτι οι λέξεις μπορούν να πληγώσουν.

    Μερικές φορές όμως κολλάμε σε αυτές προκειμένου να μην πάμε ένα βήμα παρακάτω...

    Έκανα ένα άστοχο αστείο, η συγνώμη ακολούθησε...για να δούμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σε γενικές γραμμές οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι το φόρτε αλλά πιστέυω ότι όταν εμπιστέυεσαι και εκτιμάς τον άνθρωπο που έχεις απεναντί σου το να κολλάς στις λέξεις είναι απλά δικαιολογία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. έλα όμως που τα λέμε...
    αυτό στο δεύτερο ραντεβού...
    ΣΕ ΑΓΑΠΩ... ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ...
    και να τσιμπούν και οι δύο...
    πόσο το συχαίνομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Και για να συνεχίσω μετράγουδι..." Λόγια, λόγια ψεύτικα"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλά τα πρώτα ραντεβού είναι απίστευτα,μέχρι που προσγειώνεσαι ανώμαλα.Είμαι απαισιόδοξη έ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. πολύ σωστα το εθεσες το θεμα..σ προσκαλω στο blog μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. η σιωπη ειναι πιο σκληρη απο τα λογια

    φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Σιωπή...συνοδευόμενη από εκείνο παγωμένο βλέμμα, που δεν ξέρεις που στοχεύει , δεν ξέρεις τι κρύβει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Από τη μία, οι λέξεις που χρησιμοποιούμε, δείχνουν και λίγο ποιοι είμαστε.
    Αλλά αμαρτία εξομολογημένη...
    Το δις εξαμαρτείν όμως είναι το κακό.
    Το μια φορά, συγχωρείται...
    Φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Βρε καλώς τον!!!

    Οι λέξεις δείχνουν ποιοι είμαστε ...και οι πράξεις επίσης...τελικά τι είναι αυτό που μας πληγώνει περισσότερο; Μια λάθος λέξη, μια λάθος πράξη- η σιωπή , η απραξία;;;
    Άβυσσος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Χμμμμ...
    Η μαλακία που μας δέρνει, ίσως? Γενικώς σαν ανθρώπους που κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος?
    Λέω γω τώρα...

    (Πως βρίσκεις το άβαταρ μου?)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Θα συμφωνήσω για τα πέρι δάσους, δυστυχώς ολόκληρο τον Αμαζόνιο χάνουμε ορισμένες φορές.

    Τι να πω για το Αβαταρ; Απλώς σου ταιριάζει...χι χι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!

Αναγνώστες