Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

ΟΙ ΚΥΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ


Έχω την τύχη- ατυχία να ζω σε γειτονιά με διπλοκατοικίες με κήπο σε κεντρικό σημείο της Αθήνας.

Το γιατί είμαι τυχερή το υποψιάζεστε όλοι- δεντράκια, ησυχία , άραγμα σε μπαλκόνακι με θέα και πεζόδρομος για να βγεις μια βόλτα βρε αδερφέ.
Το γιατί είμαι "άτυχη΄", το προδίδει ο τίτλος της ανάρτησης.

Καθήμενη στο μπαλκόνι για 20 λεπτά το πολύ, έχω ήδη πει για 2 φορές το βάρος και το ύψος του παιδιού, έχω μάθει τις συγγενικές έριδες των γειτόνων και αν είμαι τυχερή έχω μάθει και καμιά συνταγή.
Αν δε, βγω από το σπίτι για βόλτα ή δουλειά, ιδιατέρως από Μάη και μετά που όλοι κάθονται στις αυλές, την έχω κάτσει αγαπητοί αναγνώστες...ναι μεν είναι ωραίο να ακούς μια καλημέρα από τον χαμογελαστό γείτονα και να ξέρεις ότι έχεις μια πόρτα να χτυπήσεις αν χρειαστείς βοήθεια, αλλά με πιο τίμημα ε;;;
Θα ακούσω τα κουτσομπολιά της γειτονιάς , θέλοντας και μη, θα αναλύσουμε για άλλη μία φορά το θέμα παιδιά, άντε και την οικονομική κρίση και μετά καθείς στη δουλίτσα του. Αφου πρώτα ενημερώσω που πάω και με ποιον...


Πρόσφατα έμαθα ότι μία γειτόνισσα φόρεσε καπέλο λεκάνη τουαλέτας σε μία άλλη, επειδή η καπελωμένη κάλεσε την αστυνομία γιατί διατηρούσε κοτέτσι στην αυλή, η φέρουσα την λεκάνη...


Εγώ καλού κακού αποφέυγω τα οικόσιτα και τα πάρε δώσε με την αστυνομία...






8 σχόλια:

  1. Α μη παραπανιέσαι.Τι να πω και εγώ.Εμένα οι γειτονές μου είναι όλοι ξένοι.Χαμογελαστοί και ευγενικοί δεν έχω παράπονο μου ανοίγουν και την πόρτα αλλά γρι ελληνικά.Άσε τα ρύζια με τα μπαχάρια που μαγειρεύουν και τα ψάρια.Το μεσημέρι δεν είναι να ανοίγεις το παράθυρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαχαχαχχα..
    σε καταλαβαίνω..
    ζώ σε μια αντίστοιχη γειτονιά στη Θεσσαλονίκη...
    ο ξάδερφός μου με γύρισε ένα βράδυ σπίτι και την άλλη μέρα ρωτούσαν τον μπαμπά μου αν αρραβωνιάστηκα..
    χιχιχι..
    υπομονή!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εμένα πάλι μου αρέσει αυτή η αίσθηση της γειτονιάς..μεγάλωσα σε μια γειτονιά που όλες οι γυναίκες ήταν στην ίδια ηλικία και συμπτωματικά είχαν όλες από 2 κοριτσάκια. Είχαν ένα συνθηματικό σφύριγμα, κάλεσμα για καφέ.

    Θυμάμαι ότι όταν άκουγα αυτό το σφύριγμα, αν και ήξερα ότι η μαμά μου θα φύγει (καθότι και μαμάκιας), μου μετέφερε μια..χαρά!!Μου λείπει αυτό στη γειτονιά μου στην πόλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ΥΠΟΜΟΝΗ.ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΤΟΥΣ.
    ΑΦΗΝΩ ΠΟΛΛΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΓΙΑ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ:))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Miss Pink:ω ναι βρισκόμαστε κάτω από έναν μεγενθυντικό φακό...το καλό είναι ότι ανά πάσα στιγμή θα ξέρω που βρίσκεται ο μικρός χι χι

    Αγνή: Είναι ωραίο να έχεις ανθρώπους να λες καλημέρα και να πίνεις καφεδάκι συνοδευόμενο από τα απαραίτητα κοινωνικά σχόλια. Απλώς κάποιες φορές γίνεται ασφυκτικό, εκτός από γραφικό.

    Σκρουτζάκο: καλό υπόλοιπο εβδομάδας και ναι η υπομονή ευτυχως με χαρακτηρίζει!
    Συννεφάκι: Λες να αρχίσω να μιλάω αραβικά;ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πού χαθήκατε τόσες μέρες
    Ανησυχήσαμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Χαχαχα, τη λεκάνη καπέλο; Ζηλεύωωωωωω τρελά!!!! Η ... εκδίκηση της λεκανοφορούσας ήθελα να ήξερα ποια θα είναι. Ζω και περιμένω για τη συνέχεια!!! -)

    Καλή Κυριακή!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. στην πόλη του φωτός που ζω αυτές οι εικόνες είναι συνηθησμένες.όλοι λειτουργούν έτσι εδώ.πολλές φορές δημιουργεί αίσθημα ασφυξίας αλλά είναι ωραία να λές καλημέρα το πρωί και αν κάτι κακό συμβεί θα βρεθεί κόσμος να σε βοηθήσει και να σου συμπαρασταθεί.από ευτράπελα άλλο τίποτα.ας κοιτάμε τα θετικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε!

Αναγνώστες