Tα απανωτά χτυπήματα της μοίρας!

Σαν να μην μου έφτανε που τον περασμένο μήνα με χαρακτήρισαν λίγο πολύ μεγαλοκοπέλα με πανάδες, εχθές το βράδυ χαρακτηρίστηκα εμμέσως και κακή νοικοκυρά!
Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.
Τέλη Ιουλίου αγοράζουμε ένα ελαφρύ και θεωρητικά εύχρηστο καρότσι για τον μικρούλη μας ώστε να το πάρουμε μαζί μας στις διακοπές. Μετά από δέκα το πολύ μέρες χρήσης, το πανί σκίζεται, το κάθισμα κάνει γούβα και το πλύσιμο του καροτσιού απόδεικνύεται επικίνδυνη αποστολή καθώς έπρεπε να ξεβιδώσεις γύρω στις δέκα βίδες και να περιμένεις δύο μέρες να στεγνώσει το αφρολέξ.
Μία φορά λοιπόν το επιχειρήσαμε και μετά το καθαρίζαμε τοπικά.
Το Σεμπτέβρη το πήγε ο Α. στο μαγαζί προκειμένου να το αλλάξει. Η εξυπηρετικότατη υπάλληλος έιπε ότι θα το στείλουν στο εργοστάσιο στην Θεσσαλονίκη για να του βρουν ένα ύφασμα που να του ταιριάζει καθώς αυτό ήταν το ελλατωματικό και όχι ο σκελετός. Το συγκεκριμένο μοντέλο είχε σταματήσει να βγαίνει.
Εχθές λοιπόν μας ενημέρωσαν ότι δεν το ακούμπησαν στο εργοστάσιο καθώς ήταν πολύ βρώμικο και η υπάλληλος του εδώ καταστήματος με αυτοθυσία το πήγε σε μοδίστρα και το γάζωσε!Σήμερα το πρωί επικοινωνώ με το εργοστάσιο και αναπαράγουν την ίδια δικαιολογία την οπoία και χαρακτήρισα γελοία. Εξάλλου δεν είχα κανένα λόγο να μπουγαδιάσω ένα ύφασμα το οποίο τελικά θα πετιόνταν.Από την κουβέντα αποδεικνύεται ότι δεν υπήρχε ποτέ η πρόθεση να αλλαχτεί αλλά απλώς να ραφτεί.
Ένα προϊόν που χαλάει σε μία εβδομάδα και η τιμή του είναι εβδομήντα ευρώ και όχι είκοσι θεωρώ ότι εξ' αρχής ότι ήταν ελαττωματικό.
Έτσι λοιπόν όπως καταλαβαίνετε η ψυχολογία μου πέφτει όλο και πιο κάτω...
ΥΓ: Το κατάστημα λέγεται "Στράτα -στρατούλα " στην Καλλιθέα και η εισαγωγική εταιρεία Τζούνιορ, στη Θεσσαλονίκη।¨εχω βαρεθεί να μας παίρνουν τα λεφτά και να μας κοροιδέυουν μπροστά στα μούτρα μας γι΄αυτό και αναφέρω τις επωνυμίες.