Η λεωφορος με τα ονειρα

Tα υπαρξιακά μου

2011-01-16T03:15:00.000-08:00

Λίγο ο απολογισμός της χρονιάς που έφυγε, λίγο η μουντάδα του καιρού, λίγο κάτι φίλοι από τα παλιά που δεν χωρούν στα καινούρια...με έπιασαν τα φιλοσοφικά μου...

Αναρωτιέμαι λοιπόν, φίλος είναι εκείνος που με τα λόγια του και την στάση του σε κάνει καλύτερο άνθρωπο ή αυτός που κριτικάρει κάθε σου κίνηση όταν αποφασίζεις να αλλάξεις λιγάκι τη ζωή σου;

Καλή μητέρα έιναι εκείνη που νυχθημερόν ασχολείται με το σπίτι και το παιδί ή εκείνη που ξεκλέβει και λίγο χρόνο για να κάνει πράγματα που την γεμίζουν και να εξελίσσεται;...ό,τιπαύει βαλτώνει και αν βαλτώσεις πως θα δώσεις υγιές παράδειγμα;

Και μια τελευταία αναρώτηση για αυτό το μεσημέρι Κυριακής...η ουσία ή οι τύποι καθορίζουν την ποιότητα ενός ανθρώπου; Ο" πάντα κρατάω τους τύπους" ή ο "δεν είμαι και ατσαλάκωτος ρε παιδιά" τελικά αξίζει να υπάρχει στη ζωή μας;

Καλή εβδομάδα να έχουμε!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!

2010-12-30T00:32:00.000-08:00

Εύχομαστε σε όλους ότι καλύτερο για την Νέα Χρονιά!!!!!!!!!!!!!!
Μακάρι το Νέο Έτος να μας βρει έστω και λίγο
πιο ευτυχισμένους
πιο ερωτευμένους
πιο αισιόδοξους

Το πνευμα των Χριστουγέννων...

2010-12-22T06:36:00.000-08:00

Τα τελευταία χρόνια δεν μπορώ να πω ότι ήμουν η προσωποποίηση του χριστουγενιάτικου πνέυματος.Ο Άη-Βασίλης θα με επέλεγε για βοηθό μόνο αν δεν είχε άλλη επιλογή...

Απο την εγκυμοσύνη και πέρα, σαν να μαλάκωσα λίγο και βλέπω με περισσότερη συμπάθεια τις μπάλες ,τα στολίδια και το στολισμένο σαν χολιγκουντιανή υπερπαραγωγή σπίτι της αδερφής μου.
Οι φετινές γιορτές είναιι κάπως ανάμικτες, χαρές, λύπες, απώλειες, προστριβές।

Όπως δηλαδή όλη μας η ζωή,λίγο από όλα...

Ας ευχηθώ λοιπόν υγεία , ειρήνη, αγάπη και όλα τα επετειακά...μα πάνω από όλα αισιοδόξία και υψηλό πνεύμα μπας και την βγάλουμε καθαρή!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!

Μα που πήγε ο Χειμώνας;

2010-11-30T02:17:00.000-08:00

Δεν λέω καλές είναι οι λιακάδες και οι βολτούλες, αλλά να πεθύμησα ζεστά πουλόβερ και μάλλινες κάλτσες.Τα μακριά κασκόλ και το μωβ μου παλτό. Νοτισμένα τζάμια ονειρεύομαι και κάστανα ζεστά.Τσάι με κανέλλα και κονιάκ, αραχτή στον καναπέ। Αχνιστές σούπες και χουχούλιασμα στα παπλώματα।

Περιμένω πως και πως να φορέσω στον μικρό το εξαιρετικό σιέλ σκουφάκι με τις φουντίτσες και να του στρώσω το επίσης σιέλ και γεμάτο αρκουδάκια σκέπασμα.Το ξέρω...για άλλα κλίματα είμαι φτιαγμένη, αλλά λίγο χειμώνα ρε παιδιά μην μας φάει κι ο σκώρος τα χειμωνιάτικα!

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ-ΠΡΙΝ ΣΕ ΣΥΝΑΝΤΗΣΩ

2010-11-21T01:00:00.000-08:00

Πολύ πριν σε συναντήσω εγώ σε περίμενα

Πάντοτε σε περίμενα

Σαν ήμουν παιδί και με έβλεπε λυπημένο η μητέρα,

έσκυβε και με ρωτούσε,"τι έχεις αγόρι"

Εγώ δε μίλαγα, μονάχα έβλεπα πίσω από τον ώμο της

έναν κόσμο άδειο απο εσένα

Και όταν έπαιρνα το παιδικό κοντύλι

ήταν για να μάθω να σου γράφω τραγούδια

όταν κοίταγα στο τζάμι τη βροχή,

ήταν που αργούσες ακόμα,

κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου και άνοιγα,

δεν ήταν κανείς , κάπου όμως με στον κόσμο

ήταν η καρδιά σου που χτυπούσε

Έτσι έζησα πάντοτε

Και όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά

Θυμάσαι;

Μου άπλωσες τα χέρια τόσο τρυφερά

σαν να με γνώριζες χρόνια

Και βέβαια με γνώριζες

Γιατί πολύ πριν μπεις στη ζωή μου

είχες ζήσει στα ονειρά μου αγαπημένη μου

Στη πιο μικρή ζωή μαζί σου ,έζησα όλη τη ζωή

Αφιερωμένο σε όσους ψάχνουν την αληθινη αγάπη και δεν συμβιβάζονται με τίποτα

λιγότερο.....Αφιερωμένο σε όσους ψάχνουν την αδελφή ψυχή τους......Αφιερωμένο σε όσους θεωρούν τον έρωτα θέμα ψυχής και όχι λογικής.....Αφιερωμένο σε όσους πληγώθηκαν αλλά δεν σταμάτούν να ερωτεύονται.....

Μωρέ θα μου κάνεις μια χάρη;

2010-11-04T11:39:00.000-07:00

Βεβαίως, καθώς και καλός άνθρωπος είμαι και μια αδερφούλα την έχω...παίρνω λοπόν τη λίστα και κατεβαίνω στο κέντρο να αγοράσω τα υλικά για το σεμινάριο κοσμήματος!

"Πόσο δύσκολο εξάλλου να είναι ;"σκέφτηκα, δίνεις τη λίστα παίρνεις τα πράγματα και τέλος...κάπως έτσι λοιπόν ξεκινά το σαφάρι της χάντρας!

Αυτό δεν ήταν αγορά, το" πούντο πούντο το δαχτυλίδι, να το να το δεν θα το βρεις" ήταν

"Α, αυτό όχι σε εμάς στο δίπλα κατάστημα", "Και πόσο φαρδύ/ψηλό/κοντό/μακρύ το θέλετε;", "Δεν μπορείτε ν πάρετε μόνο δύο, πουλάμε χονδρική".

Κι εγώ με αυτο το άδειο βλέμμα της αγελάδας που τρώει χόρτα στην λιακάδα, να προσπαθώ να βρω ην σωστή απάντηση...με τα πολλά μάζευω τα υλικά κι φτάνω στο σπίτι περήφανη που έφερα σε πέρας την αποστολή.

Αμ δε!

Σε λίγες ώρες φτάνει και η αδερφούλα για να μου αποδείξει περίτρανα πως τελικά εγώ είμαι η ξανθιά στην οικογένεια...τα μισά ήταν λάθος!

Η εγχείρηση πέτυχε, ο ασθενής όμως;;;

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ

2010-10-31T00:35:00.000-07:00

Κυριακή πρωί ...Μια κουπά καφές αρωματικός .....Ένα κομμάτι κεικ σοκολάτα...Εδώ λείπει ένα τσιγάρο...Κάτι τέτοιες ώρες εύχομαι να κάπνιζα.... Γλυκιά κούραση από τις χθεσινές κραιπάλες....Τελικά η ευτυχία βρίσκεται στα πιο απλά πράγματα....Σε μία σύναξη φίλων σε ταβερνάκι...Σε ένα τραγούδι που φέρνει αναμνήσεις ....Σε έναν έρωτα του Σαββατοκύριακου....Στο χαμόγελο ενός παιδιού .....Και οι στιγμές αυτές αρκούν για να καλύψουν τη δύσκολη καθημερινοτητά μας αρκεί να το θελήσουμε....Θα πω κάτι τετριμμένο ....Η ζωή είναι πολύ μικρή για να τη σπαταλάμε σε μίζερα και στενάχωρα πράγματα....Γιατί όσο μεταφυσικό και αν ακούγεται, την πραγματικοτητά μας την φτιάχνουμε με τις σκέψεις μας και τα συναισθηματά μας....Μια γλυκιά καλημέρα σε όλους...

Tα απανωτά χτυπήματα της μοίρας!

2010-10-13T02:52:00.000-07:00

Σαν να μην μου έφτανε που τον περασμένο μήνα με χαρακτήρισαν λίγο πολύ μεγαλοκοπέλα με πανάδες, εχθές το βράδυ χαρακτηρίστηκα εμμέσως και κακή νοικοκυρά!
Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.
Τέλη Ιουλίου αγοράζουμε ένα ελαφρύ και θεωρητικά εύχρηστο καρότσι για τον μικρούλη μας ώστε να το πάρουμε μαζί μας στις διακοπές. Μετά από δέκα το πολύ μέρες χρήσης, το πανί σκίζεται, το κάθισμα κάνει γούβα και το πλύσιμο του καροτσιού απόδεικνύεται επικίνδυνη αποστολή καθώς έπρεπε να ξεβιδώσεις γύρω στις δέκα βίδες και να περιμένεις δύο μέρες να στεγνώσει το αφρολέξ.
Μία φορά λοιπόν το επιχειρήσαμε και μετά το καθαρίζαμε τοπικά.
Το Σεμπτέβρη το πήγε ο Α. στο μαγαζί προκειμένου να το αλλάξει. Η εξυπηρετικότατη υπάλληλος έιπε ότι θα το στείλουν στο εργοστάσιο στην Θεσσαλονίκη για να του βρουν ένα ύφασμα που να του ταιριάζει καθώς αυτό ήταν το ελλατωματικό και όχι ο σκελετός. Το συγκεκριμένο μοντέλο είχε σταματήσει να βγαίνει.
Εχθές λοιπόν μας ενημέρωσαν ότι δεν το ακούμπησαν στο εργοστάσιο καθώς ήταν πολύ βρώμικο και η υπάλληλος του εδώ καταστήματος με αυτοθυσία το πήγε σε μοδίστρα και το γάζωσε!Σήμερα το πρωί επικοινωνώ με το εργοστάσιο και αναπαράγουν την ίδια δικαιολογία την οπoία και χαρακτήρισα γελοία. Εξάλλου δεν είχα κανένα λόγο να μπουγαδιάσω ένα ύφασμα το οποίο τελικά θα πετιόνταν.Από την κουβέντα αποδεικνύεται ότι δεν υπήρχε ποτέ η πρόθεση να αλλαχτεί αλλά απλώς να ραφτεί.
Ένα προϊόν που χαλάει σε μία εβδομάδα και η τιμή του είναι εβδομήντα ευρώ και όχι είκοσι θεωρώ ότι εξ' αρχής ότι ήταν ελαττωματικό.
Έτσι λοιπόν όπως καταλαβαίνετε η ψυχολογία μου πέφτει όλο και πιο κάτω...
ΥΓ: Το κατάστημα λέγεται "Στράτα -στρατούλα " στην Καλλιθέα και η εισαγωγική εταιρεία Τζούνιορ, στη Θεσσαλονίκη।¨εχω βαρεθεί να μας παίρνουν τα λεφτά και να μας κοροιδέυουν μπροστά στα μούτρα μας γι΄αυτό και αναφέρω τις επωνυμίες.

Καθρέφτη , καθρεφτάκι μου...

2010-09-28T10:15:00.000-07:00

ποια είναι η πιο όμορφη ρωτούσε η μητριά της χιονάτης νυχθημερόν μην τυχόν και υπήρχε καμιά πιο όμορφη από εκεινη.।Να μου το θυμηθείτε ότι και αυτή σαν κι εμένα την πάτησε...χαλαρή βολτούλα στο σύνταγμα και τσουπ η πιτσιρίκα από το ινστιτούτο αισθητικής.
Λίγο η ανάλαφρη διάθεση, λίγο η συμπάθεια προς την ταλαίπωρη εργαζόμενη ...την πάτησα την μπανανόφλουδα και ανέβηκα να ενημερωθώ για τις φοβερές προσφορές.
"Αχ καλέ έχετε πανάδες", "Καλέ πόσο χρονών είστε...α φαίνεστε λίγο μεγαλύτερη" " Α αν δεν θεραπεύσετε το δέρμα σας όλο και θα χειροτερέυει..."Να δεις η δική σου μούρη πως θα χειροτερέψει...να σκέφτομαι, καθώς δεν απείχα πολύ από το να της φορέσω καπέλο τον υπολογιστή...Με τα πολλά , πήρα της πανάδες μου και το προβληματικό μου δέρμα κι έφυγα....
Ε ναι λοιπόν δεν έχω αλαβάστρινο δέρμα και ναι φαίνομαι μεγαλύτερη γιατί σκέφτομαι πολύ και όσο να πεις 'όλη αυτή η σοφία σου προσδίδει μια ωριμότητα.
Μετά από τόσα χρόνια μίσους για την κακιά μητριά της Χιονάτης τελικά την συμπονω...
δύο βόλτες στο Σύνταγμα και από εκεί που ήσουν ένας κανονικός άνθρωπος, αρχίζεις να μοιράζεις μήλα δεξιά κι αριστερά να ξεπαστρέψεις τις όμορφες...να γλιτώσεις και τα λεφτά του ινστιτούτου!

Η Σωφερίνα

2010-09-11T02:28:00.000-07:00

Αγαπητοί μου αναγνώστες αυτό το καλοκαίρι αποφάσισα να ξεπεράσω τον εαυτό μου και να έρθω σε επαφή με έναν από τους μεγαλύτερους φόβους μου, την οδήγηση.Είχα κάνει μία απόπειρα πριν από πέντε χρόνια η οποία κατέληξε σε παταγώδη αποτυχία.Όντας άνεργη φέτος είπα να κάνω κάτι δημιουργικό.Πήγα λοιπόν σε έναν δάσκαλο στη Χαλκίδα αφού ήμουν στο εξοχικό κάνοντας διακοπές διαρκείας.Τέτοιο άγχος ούτε στις πανελλήνιες.Τα πρώτα μαθήματα πήγαν στράφι.Ούτε που άκουγα τι μου έλεγε.Πάτα αμπραγιάζ πατούσα φρένο,στρίψε το τιμόνι αριστερά το έστριβα δεξιά.Τα είδε όλα ο ανθρωπος.Αφού δεν τρακάραμε .....Πάλι καλά που πέρασα με την πρώτη τα σήματα γιατί αλλιώς θα ανησυχούσα για την διανοητική μου υγεία.Αισίως μετά από είκοσι μαθήματα(έλεος) μου είπε ότι κάνουμε κάποια πρόοδο.Άντε να δούμε.Όχι τίποτα άλλο είμαι πηγαινέλα Χαλκίδα -Αθήνα.Ελπίζω η προσπαθεία μου να στεφθει με επιτυχία αυτή τη φορά.Αν το πάρω πάντως το δίπλωμα θα κάνω πάρτι.Σίγουρα και ο δάσκαλος αφού θα με ξεφορτωθεί!!

Νάνι, νάνι το μωράκι μου δεν κάνει!

2010-08-31T10:27:00.000-07:00

Όταν στις αρχές Αυγούστου φύγαμε για Μυτιλήνη , είχαμε ένα γλυκύτατο μωράκι, ησύχουλι και χαμογελαστό. Εδώ και δύο εβδομάδες έχουμε ένα χαμογελαστό μικρό σίφουνα που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά του. Ο καθαρός αέρας, τα φρέσκα φρούτα...τι να πω και σε ποιον να το πω;

Ζωή να χει, γερό να ναι και όλα τα σχετικά αλλά τα νεύρα μου τσατάλια!

Ο μικρός μας μπουσουλήτης κατευθύνεται με μεγάλη χάρη σε οτίδηποτε δεν πρέπει।Π απούτσια, σκουπίδια , καλώδια και λοιπά απαγορευμένα καταλήγουν σε χρόνο ρεκόρ στο στόμα του.Αν δε κάνω το λάθος να του πάρω από τα χέρια οτιδήποτε ο ίδιος θεωρεί εξαιρετικό παιχνίδι κι εγώ εν δυνάμει φονικό όπλο...στα άρματα στα άρματα εμπρός στον αγώνα. Κλαίει σπαρακτικά και τσιριχτά ενώ είμαι σίγουρη ότι όπου να ναι θα μπουκάρει η πρόνοια λόγω καταγγελιών από τους γείτονες για κακοποίηση ανηλίκου. .

Όταν κοιμάται όμως α, όλα κι όλα κουκλί ζωγραφιστό το χρυσούλι μου.

Το πότε όμως θα ξυπνήσει μέσα στο κέφι και το μπρίο, ενώ εσύ μαζέυεις ακόμη τα κομμάτια σου και κάτι σκόρπιες κουδουνίστρες, ούτε ο Γιούρι Γκέλερ δεν το ξέρει!

Αυτό λοιπόν ήταν το δράμα μιας μάνας που προς μισής ώρας κατάφερε μαζί με τον κατάκοπο πατέρα να ηρεμήσει και να κοιμήσει τον αγαπημένο της σίφουνα!

ΥΓ: Μέχρι να ανεβάσω την ανάρτηση, είχε ήδη ξυπνήσει!

Ημερολόγιο Διακοπών

2010-07-05T11:12:00.000-07:00

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

δεν ξέρω από που να αρχίσω...από τις ατέλειωτες ώρες να αναμονής μέχρι να στεγνώσουν τα πανάκριβα ρούχα μου

ή από την πολύωρη ορθοστασία για ένα αξιοπρεπές πετικιούρ

Πραγματικά οι φετινές διακοπές είναι σκέτη ταλαιπωρία...

Γι΄αυτό κι εγώ θα αράξω στην πισίνα μου...

ΥΓ: Η άδεια μητρότητας έχει και τα θετικά της, ειδικά όταν οι παππούδες μένουν εκτός Αθηνών...

Καλοκαιρινές διακοπές για πάντα!!!

2010-06-24T10:47:00.000-07:00

Γεια σας!Χάθηκα।Αλλά είναι για καλό σκοπό।Έχω πάρει σβάρνα την Ελλάδα।Μη μου γίνει πρόσκληση,φτιάχνω βαλίτσες και φεύγω।Ξεκίνησα από Θεσσαλονίκη(εκεί πήγα για πονηρό σκοπό αλλά απογοητεύτηκα) όπου έσκασα στο φαί και στις μπύρες।Μετά σειρά έιχε το Γαλαξίδι।Μείναμε σε ένα τέλειο κτήμα απομωνομένοι από τον πολιτισμό।Ήταν τέλεια।Παίρναμε το πρωινό μας όπως αυτοί σε κάτι διαφημίσεις του βιτάμ,ατενίζοντας τη θάλασσα।Μας φάγαν τα κουνούπια αλλά τι να κάνουμε δεν μπορείς να τα έχεις όλα।Συνέχισα με ένα 5ήμερο ρέκλας στο εξοχικό στην Αυλίδα।Φραπέ,ουζακια και ξαπλώστρα।Αυτή είναι ζωή।Και αύριο φεύγω πρωί πρωί με την αυγούλα για Κεφαλονια με αφορμή μία βάπτιση।Θα παρατείνω την διαμονή για κανά δυο μέρες για να απλώσω την κορμάρα μου σε καμία παραλία।Και έπεται συνέχεια।Τώρα που έχω χρόνο, γιατί μετά ποιος ξέρει।Καλές βουτιές σε όλους.

Παύση

2010-06-12T04:53:00.000-07:00

Βρίσκομαι ξαπλωμένη σε μια παραλία, κάτω από παχύ ισκιο και ξαφνικά πάυση...

Η εικόνα παγώνει, γύρω μου η ζωή συνεχίζεται κι εγώ σαν τον μαρμαρωμένο βασιλιά περιμένω να ξαναπάρουμε την πόλη.

Αγναντεύω το απέραντο γαλάζιο, ακίνητη, χαμογελαστή χωρίς σκέψεις, χωρίς αγωνίες ,χωρίς υποχρεώσεις।

Σαν κάδρο, σε περίοπτο σημείο του σαλονιού που όλοι το κοιτούν και γαληνεύουν.

Απλώς περιμένω, περιμένω να δω τι θα γίνει...τα καταφέρνει ο κοσμος και χωρίς εμένα;

Γιατί νομίζω πως πολύ σοβαρά τα χω πάρει τα πράγματα και σιγά σιγά μετατρέπομαι σε έναν τύπο ανθρώπου που ποτέ δεν θάυμαζα.

Ξέρετε αυτή η ενοχλητική που ενώ όλοι είναι αραχτοί εκείνη σκέφτεται πότε είναι η ημερομηνία για το επόμενο εμβόλιο,

αν το παιδί έχει καθαρά ρούχα , παράλληλα κάνει επαγγελματικά σχέδια και με λοξή κοιτάει στα νύχια της το ξεβαμένο μανό, καθώς πρέπει να είναι τέλεια σε όλα ...σαν γυναίκα διαφήμισης.

Παύση λοιπόν...οι ατελειές μας μας κάνουν συμπαθέστερους, δεν νομίζετε;;;

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

2010-05-31T07:33:00.000-07:00

Τον τελευταίο καιρό νιώθω ότι δεν έχω έμπνευση ή μάλλον ότι δεν έχω και κάτι σημαντικό να π.Θα μου πείτε ποιος κρίνει τι είναι σημαντικό και τι όχ.Απλά η ζωή μου κυλάει ήρεμα χωρίς εντάσεις χωρίς δυσάρεστες εκπλήξει.Νιώθω γεμάτη ότι επιτέλους κάνω αυτά που θέλ.Ούτε άγχος ούτε έννοιε.Τα έχω βγάλει αυτά συνειδητά από τη ζωή μου για τώρα τουλάχιστο.Νιώθω τόσο καλά που αισθάνομαι τύψεις!!!Βέβαια δεν λείπουν και όλοι εκείνοι που προσπαθούν να με βγάλουν από τη Νιρβάνα μου και να μου φορτώσουν τα δικά τους προβλήματα τα δικά τους άγχη.Αλλά και αυτοί δεν με θυμώνουν πλέον, τους αποδέχομαι.Και μερικές φορές τους παρασύρω με την αισιοδοξία μου.Σε μια εποχή που όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο εγώ κάνω όνειρα για το μέλλον.Και πάνω που έλεγα που αυτή τη ζωή θα την περάσω μόνη(γνώρισα τόσους βαρεμένους το τελευταίο καιρό) έκανα και μια ενδιαφέρουσα γνωριμία.Όλα καλά λοιπόν και ελπίζω να παραμείνουν έτσι.

Μεσημέρι Τρίτης

2010-05-11T05:26:00.001-07:00

Με θυμάμαι από μικρή να απολαμβάνω την ησυχία του μεσημεριού. Τελειώναμε το φαγητό και περίμενα πως και πως να πάνε όλοι για ύπνο για να μείνω μόνη. Χάζευα τηλεόραση ή διάβαζα, μα πάνω από όλα ονειροπολούσα. Δεν περίμενα να φτάσει το βράδυ για να ονειρευτώ , το έκανα με τα μάτια ανοιχτά και την βοήθεια της γλυκειάς εκείνης κούρασης που έχεις στην μέση της ημέρας και ενώ το μεγαλύτερο μέρος της ενεργειάς σου έχει διοχετευτεί στην διαδικασία της πέψης...
Μεγαλώνοντας αυτή την πολυτέλεια την είχα μόνο τα μεσημέρια του Σαββατοκύριακου και στις διακοπές, καθώς ως
" ευσυνείδητη" εργαζόμενη δεν μου επιτρέπονταν να χαζεύω από το παράθυρο εις βάρος της παραγωγικότητάς μου...αν και μεταξύ μας ,υπήρχαν φορές που τα κατάφερνα χωρίς να με πάρει κανείς χαμπάρι.
Τώρα όμως μπορώ - μέχρι τον Δεκέμβρη - να απολαμβάνω καθημερινά την πολυτέλεια της ονειροπόλησης με τα μάτια ανοιχτά. Ο μικρός πρίγκηπας κοιμάται , το φαί σιγοβράζει και εγώ ωστο μπαλκόνι με μια κούπα καφέ προσπαθώ να "ακούσω" την ησυχία...
Μην απορείτε καιι η σιωπή ακούγεται.Με έναν τρόπο εσωτερικό, σχεδόν μυστηριακό...αρχικά την παρατηρείς μετά την νοιώθεις και τελικά βυθίζεσαι στην ηρεμία που σου προσφέρει!
Για λίγη ώρα θα βυθιστώ στον καναπέ και θα βουτήξω στα βάσανα της ηρωίδας του βιβλίου που διαβάζω...θα ψάχνω λύσεις για λογαριασμό της , θα φαντάζομαι τι θα έκανα στη θέση της και θα ονειρεύμαι διαδρομές και καταστάσεις που ίσως ζήσω ίσως και όχι...μετά ο μικρός θα ξυπνήσει, το φαγητό θα είναι έτοιμο κι εγώ πίσω στην πραγματικότητα...
καλό μεσημέρι!

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ!

2010-05-04T00:03:00.000-07:00

Αφορμή για την ανάρτηση αυτή είναι τα γενεθλία μου τα οποιά ήταν την προηγούμενη Τετάρτη.Και ναι λοιπόν έκλεισα τα 35.Πλησιάζω επικύνδινα τα 40.Οι εικοσπεντάρηδες με λένε κυρία τώρα πια.Δεν έχουν άδικο και εγώ στην ηλικία τους το ίδιο έκανα.Τα 40 μου φάνταζαν τόσο μακρινά.Το θέμα είναι ότι και τώρα μέσα μου τουλάχιστον μακριά μου φαίνονται.Νιώθω σαν είκοσι χρονών σαν να μου ανήκει όλος ο κόσμος.Μα πότε θα ωριμάσω επιτέλους μου λένε.Δεν καταλαβαίνω τι εννοούν.Πρέπει να κλαίγομαι όλοι την ώρα και αντί να κάνω σχέδια για το μέλλον, να συζητάω για την κρίση ,να μένω καθηλωμένη στο παρόν το οποίο -ποια νομίζω ότι είμαι-δεν μπορώ να το αλλάξω αλλά να το υπομείνω.Μα πως είναι δυνατόν να μη θέλω ένα παιδί;Πως μπορώ να κοιμάμαι μόνη μου τα βράδια,δεν φοβάμαι;Γιατί δεν μαγειρεύω κάθε μέρα;Μα πως είναι δυνατό να μην έχω σχέση σοβαρή,κατί θα στραβό θα έχω.Και μπορώ να γεμίσω σελίδες με τις απορίες των γύρω μου.Κάθομαι και τα σκέφτομαι μερικές φορές και ρωτάω τον εαυτό μου μήπως όντως δεν πάω καλά;Είναι δυνατόν να νιώθω χαρούμενη και πλήρης ενώ δεν έχω σταθερή δουλειά δεν έχω οικογένεια δεν έχω λεφτά και γενικώς μου λείπουν πολλά από αυτά που έχουν οι περισσότεροι στην ηλικία μου.Έχω όμως κάτι που δεν το έχουν όλοι εκείνοι που απορούν με τη πορεία της ζωής μου.Ένα τεράστιο χαμόγελο και μέσα και έξω.Εμένα αυτό μου αρκεί και δεν θα μου το στερήσουν .Δεν θα κάνω τη χάρη σε κανέναν.Αυτά είχα να πω!Ελπίζω να μην σας κούρασα αλλά που και που με πιάνουν και μένα τα ψυχολογικά μου.

Ο ΔΑΙΜΩΝ ΤΟΥ ΑΤΜ!

2010-04-23T00:33:00.000-07:00

Αυτή η ανάρτηση θα μπορούσε να έχει και τον τίτλο"Είμαι και πολύ γκαντέμα" αλλά τέλως πάντων.Πέρυσι τέτοια εποχή πηγαίνω στην Eurobank για να σηκώσω το υπόλοιπο του λογαριασμού μου.

Μας είχαν μπλοκάρει τις κάρτες ανάληψης γιατί είχε διαπιστωθεί απάτη από ένα συγκεκριμένο μηχάνημα κοντά στη δουλειά.Σε κανέναν συνάδελφο δεν έλειπαν χρήματα οπότε το ίδιο υπέθετα ότι θα ίσχυε και για μένα.Αμ δε,τα λεφτά είχαν κάνει φτερά.Αφού γλίτωσα το έμφραγμα, έκανα τις τυπικές διαδικασίες για να μου επιστραφούν τα χρήματα από την τράπεζα(μετά από ένα μήνα βέβαια).Το πήρα ψύχραιμα.Εντάξει λέω συμβαίνουν αυτά.Την προηγούμενη Κυριακή και ενώ απολάμβανα το απογευματινό μου καφεδάκι στο Θησείο πετάγομαι σε μηχάνημα της Εθνικής αυτή τη φορά.Αδύνατον να σηκώσω χρήματα, με παρέπεμπε στην εξυπηρέτηση πελατών.Ψίλλοι στα αυτιά μου μπήκανε αλλά οι φίλοι μου προσπαθούσαν να με ηρεμήσουν.Δεν είναι δυνατόν να σου ξανασυμβεί μου έλεγαν.Και όμως είναι.Μιλάω με την Εθνική και μου ανακοινώνουν ότι η κάρτα έχει μπλοκάρει γιατί είχε μπει σε παγιδεύμενο μηχάνημα.Σε αυτό το λογαριασμό βρίσκονταν η αποζημίωση της απόλυσης καθώς και το επίδομα του ΟΑΕΔ.Το τι άκουσε η κακομοίρα η τηληφωνήτρια δεν λέγεται.Άσε που γίναμε και θέαμα στον πεζόδρομο του Θησείου(όχι η ψυχραιμία δεν είναι από τα κύρια χαρασκτηριστικά μου).Τέλος καλό όλα καλά βέβαια γιατί δεν είχαν προλάβει να πάρουν τίποτα από τον λογαριασμό μου.Να καθαρίσω το κάρμα μου να κάνω κανά ευχέλαιο δεν ξέρω.Ένα είναι σίγουρο.Εγώ από μηχάνημα δεν ξανασηκώνω λεφτά.

ΜΑΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΜΙΑ!!!!

2010-04-15T01:24:00.000-07:00

Και πάλι καλά που είναι μόνο μία γιατί δεύτερη ειλικρινά δεν θα άντεχα.Τους τελευταίους μήνες λόγω του ότι είμαι περισσότερες ώρες στο σπίτι βρισκόμαστε συχνότερα.Οοοχι δεν μένουμε μαζί.Αλλά πως τα φέρνει αυτή η μοίρα και κάθε μέρα έχει και από μία δουλειά στη γειτονιά μου.Γιατί ξέρετε εμείς στα εξωτικά Πατήσια έχουμε καλύτερο φαρμακείο καλύτερη λαική καλύτερο λάδι και γενικά είμαστε πολύ ανώτεροι από την Χαλκίδα που μένουν μόνιμα.Και τέλος πάντων το καταπίνω αυτό.Αυτό όμως που με διαολίζει είναι το ότι βιώνω το" στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα".Παιδί μου ρωτάει(ναι ναι καλά καταλάβατε,το παιδί είμαι εγώ) θέλεις να σου σιδερώσω τα ρούχα ,να σου καθαρίσω το μπάνιο,να σου αγοράσω απορυπαντικό κλπ κλπ και η απάντηση η δική μου βέβαια είναι όχι μαμά , σε ευχαριστώ.Περιττό να σας πω ότι δεν τολμάω να βγω από το σπίτι και όλα τα παραπάνω έχουν γίνει.Και η απορία της όταν νευριάζω είναι μα γιατί τι έκανα.Συννενόηση αρβίλα.Και αφού εξαντλήσουμε τα δικά μου πιάνουμε τα της βάπτισης του ανιψιού μου(ακούς rainyday ,πληρώνω και τα δικά σου).Που και πως θα γίνει ποιους θα καλέσουμε τι θα φορέσουμε πότε θα παραγγείλουν τις μπουμπουνιέρες από που θα αγοραστούν τα βαπτιστικά,δεν θα βρουν εκκλησία τόσο αργά,που θα κάνουν το τραπέζι.Δεν ησυχάζω σας λέω.Λέτε να βάλω μια ταμπέλα έξω από το διαμέρισμα "κλειστό λόγω κρίσης" και να εξαφανιστώ;Αλλά δεν θα γλιτώσω θα με αναζητήσουν στη Νικολούλη.Έλεοοοοος.

ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

2010-04-06T01:22:00.000-07:00

Μεγάλο Σάββατο πρωί , ταίζω τον μπέμπη ενώ ο συντροφός μου παριστάνει τον Γιούρι Γκέλλερ, προσπαθώντας να χωρέσει στο αμάξι , παρκοκρέβατο ,καρότσι, αποστειρωτή και ένα σωρό άλλα συμπράγκαλα। Αφού τα καταφέρνει, ξεκινάμε για την εξωτική Αυλίδα.
Φτάνουμε λοιπόν και μετά το παρκάρισμα του αυτοκινήτου, "παρκάρουμε" και το μωρό στους παππούδες.
Καλέ τέτοια ξεγνοιασιά ούτε στην πενταήμερη!
Βόλτες, αραλίκι,μεσημεριανός ύπνος και με τα δύο μάτια κλειστά καθώς την φροντιδά του τέκνου μας την είχαν αναλάβει άλλοι.
Τη μέρα του Πάσχα παριστάναμε τους Ιντιάνα τζόουνς, εξερεύνωντας την "άγρια" ομορφιά των κοντινών χωριώνμε αποτέλεσμα να χαθούμε σε κάτι χωματόδρομους! Το θετικό είναι είναι ότι τελικά βγήκαμε στην άσφαλτο καθώς ο συντροφός μου, πρέπει να ήταν ταχυδρομικό περιστέρι σε προηγούμενη ζωή!
Η ευτυχία μας έφτασε στο αποκορύφωμα, το βράδυ, όταν πήγαμε σε τοπικό μπαράκι.
Νέοι, γέροι, παιδιά στο μαγαζί με ροκ υπόκρουση που μετεξελίχθηκε σε ένα εκπληκτικό ποτ πουρί ελληνικής μουσικής, πελόμα μπεκιού, γιοκαρίνης και σφήνες άπό Πέγκυ Ζήνα।
Οι ντόπιοι δον ζουάν προσπαθούσαν να "ψήσουν" τις συνοδούς τους με κάπως ιδιαίτερους τρόπους: ο ένας επιδεικνύοντας το σλιμ τσιγάρο του, αντιστρόφως ανάλογο του βάρος του και ο δεύτερος επιδεικνύοντας το ακριβό του ρολόι!
Όταν φτάσαμε σπίτι, εγώ αγαπούσα όλο τον κόσμο , μέχρι που έπεσα στο κρεβάτι και ανακάλυψα ότι η γη γυρίζει...το καυσιμό της ήταν τζιν-τόνικ!

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

2010-03-31T01:44:00.000-07:00

Σας ευχόμαστε να περάσετε ένα όμορφο Πάσχα.Και προσοχή στα ιπτάμενα αυγά!

Αυτός κλέβει σου λέω!!!!

2010-03-22T03:32:00.000-07:00

Την προηγούμενη εβδομάδα συνέβει το εξής απίστευτο σκηνικό στο σταθμό Βικτώρια του τρένου.Βλέπω έναν πιτσιρικά με έναν σάκο να πλευρίζει έναν παππού.Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν μαζί του.Όχι βέβαια.Τον έκλεψε κανονικότατα.Δεν πρόλαβα τον παππού,μπήκε σε ένα βαγόνι και τον έχασα.Διαπιστώνω ότι είναι τρία τα άτομα.Τα δύο συντονίζουν και ο πιτσιρικάς εκτελεί.Σαν σωστός πολίτης τρέχω στον υπάλληλο της εταιρίας security να τον ενημερώσω.Του δείχνω στην συμμορία και τι μου λέει.Να μπω στο βαγόνι και να τους βγάλω εγώ.Αυτός δεν μπορεί.Του λέω να κάνει κάτι .Να ειδοποιήσει την αστυνομία και να σταματήσει το τρένο.Δεν έκανε απολύτως τίποτα.Πάλι καλά που πρόλαβα να φωνάξω ότι μέσα στο βαγόνι είναι κάποιος που κλέβει.Η δουλειά τους δηλάδη είναι να φωνάζουν "πηγαίνετε πίσω από την κίτρινη γραμμή" όταν πλησιάζει το τρένο;Άκου να μπω εγώ και να βγάλω τους κλέφτες.Σας διαβεβαιώνω ότι η σωματική μου διάπλαση δεν το επιτρέπει.Τι άλλο θα ακούσουμε!!!!!

ΟΙ ΚΥΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ

2010-03-10T04:45:00.001-08:00

Έχω την τύχη- ατυχία να ζω σε γειτονιά με διπλοκατοικίες με κήπο σε κεντρικό σημείο της Αθήνας.

Το γιατί είμαι τυχερή το υποψιάζεστε όλοι- δεντράκια, ησυχία , άραγμα σε μπαλκόνακι με θέα και πεζόδρομος για να βγεις μια βόλτα βρε αδερφέ.

Το γιατί είμαι "άτυχη΄", το προδίδει ο τίτλος της ανάρτησης.

Καθήμενη στο μπαλκόνι για 20 λεπτά το πολύ, έχω ήδη πει για 2 φορές το βάρος και το ύψος του παιδιού, έχω μάθει τις συγγενικές έριδες των γειτόνων και αν είμαι τυχερή έχω μάθει και καμιά συνταγή.

Αν δε, βγω από το σπίτι για βόλτα ή δουλειά, ιδιατέρως από Μάη και μετά που όλοι κάθονται στις αυλές, την έχω κάτσει αγαπητοί αναγνώστες...ναι μεν είναι ωραίο να ακούς μια καλημέρα από τον χαμογελαστό γείτονα και να ξέρεις ότι έχεις μια πόρτα να χτυπήσεις αν χρειαστείς βοήθεια, αλλά με πιο τίμημα ε;;;

Θα ακούσω τα κουτσομπολιά της γειτονιάς , θέλοντας και μη, θα αναλύσουμε για άλλη μία φορά το θέμα παιδιά, άντε και την οικονομική κρίση και μετά καθείς στη δουλίτσα του. Αφου πρώτα ενημερώσω που πάω και με ποιον...

Πρόσφατα έμαθα ότι μία γειτόνισσα φόρεσε καπέλο λεκάνη τουαλέτας σε μία άλλη, επειδή η καπελωμένη κάλεσε την αστυνομία γιατί διατηρούσε κοτέτσι στην αυλή, η φέρουσα την λεκάνη...

Εγώ καλού κακού αποφέυγω τα οικόσιτα και τα πάρε δώσε με την αστυνομία...

Η ζωή είναι ωραία!!

2010-03-01T00:43:00.000-08:00

Μετά από ένα σεμινάριο προσωπικής ανάπτυξης και ενεργειακής ενδυνάμωσης που έκανα το Σαββατοκυριακό αναθεωρησα πολλά πράγματα.Η ζωή είναι απρόβλεπτη.Σε κάθε γεγονός της ζωής μας υπάρχει μια καλή και μία ασχημη όψη.Το θέμα είναι οτι συνηθίζουμε ή τουλαχιστον εγώ το κάνω να επικεντρωνόμαστε στα αρνητικά.Πόσες φορές δεν έχει τύχει να είμαστε σε ένα μαγαζί με αγαπημένους φίλους, ωραία μουσική, και καλό φαγήτο ,να περνάμε καλά και ξαφνικά να χαλάει η διάθεση όλης της παρέας γιατί ένα από τα πιάτα έχει καθυστερήσει ή ένας από τα σερβιτόρους είναι αγενής.Αντί να επιγκεντρωθούμε στα θετικά τα οποία υπερτερούν, κολλάμε συνέχεια στο ατυχές γεγονός.Βέβαια θα μου πείτε υπάρχουν και πολύ πιο σοβαρές και οδυνυρές καταστάσεις στη ζωή του καθενός.Εγώ πάντως πιστέυω ότι αρκεί να δούμε τα πράγματα από μία άλλη οπτική και τότε μαγικά όλα αλλάζουν.Δεν γίνεται η ζωή τέλεια αλλά τουλάχιστον ξεφεύγουμε από τα αδιέξοδα που νιώθουμε να μας πνίγουν!

ΚΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΖΑΜΠΟ...

2010-02-23T03:29:00.000-08:00

"Πω, Πω καλε ίδιος ο μπαμπάς του", " Κοιμόσουν μου φαίνεται την ώρα της σύλληψης", αναφωνούσαν συγγενεις και φίλοι όταν γεννήθηκε ο νγιος μου. Εγώ σιωπούσα, γιατί ώς γνωστόν πίσω έχει η αχλάδα την ουρά...

Πριν λίγες μέρες λίγο πριν μπουμε στο σπίτι, μας παίρνουν χαμπάρι από την γειτονιά και συρρέουν να δουν το μωρό...Το μικρό μας δράμα μόλις είχε ξεκινήσει...

"'Απίστευτη ομοιότητα, ίδια η μαμά του", ξεκινά η πρώτη γειτόνισσα " ναι καλέ , φως φανάρι" συνεχίζει μία άλλη κυρία στρίβοντας πιο βαθιά το μαχαίρι στην πληγή του έκθαμβου πατέρα.

Ανεβαίνουμε στο σπίτι και αρχίζουν οι αναστεναγμοί, τα εξεταστικά βλέμματα- μια σε μένα , μια στο μωρό.

"Μα αγόρι και να μοιάζει στην μαμά του?" απορεί ο πατέρας, κοιτάει ξανακοιτάει, το πόρισμα όμως είχε πλέον βγει.

Το μωρό μου μοιάζει: χεράκια, πατουσάκια από την μάμά και όλα τα άλλα από τα τζάμπο μπεμπε...

Φταίω εγώ που έχω δυνατά γονίδια, ε φταίω...?

ΚΡΙΣΗ ΠΑΘΑΙΝΩ ΚΡΙΣΗ

2010-02-17T06:17:00.001-08:00

Από παλιά τα σομόν ένθετα των εφημερίδων - ξέρετε αυτά με τους βαρύγδουπους τίτλους ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - ΑΝΑΠΤΥΞΗ -τα έστελνα αμά τη εμφανίσει στην ανακύκλωση. Σε καθαρά προσωπικό επίπεδο, η κρίση δεν με άγγιξε και τόσο πολύ καθώς ο μισθός ποτέ δεν μου έφτανε, καταθέσεις και μετοχές δεν είναι του στυλ μου και λόγω εγκυμοσύνης είχα μια κάποια σιγουριά ότι δεν θα έχανα την δουλειά μου.
Τις τελευταίες μέρες όπου σταθώ και όποιυ βρεθώ ακούω για spread, αισχροκέρδεια και για αυτούς τους κακούς κερδοσκόπους που θέλουν να χτυπήσουν την Ελλάδα.
Βρε μπας και μας δουλεύουν σκέφτομαι, πριν αρχίσω να ψάχνω τους κάδους της ανακύκλωσης να βρω όλα αυτά τα ένθετα που τόσο αφελώς είχα πετάξει.
Ξαφνικά η Ελλάδα βουλιάζει...ε όχι και τόσο ξαφνικά. από καιρό το σουπερ μάρκετ είχε γίνει extreme sport και αν έκανες λόγο για υπερωρίες και αύξηση σε κοιοτούσαν σαν τον ΕΤ τον εξωγήινο.Τώρα βέβαια οι εργοδότες βρήκαν μια καλή δικαιολογία καθώς την μείωση των κερδών τους δεν την σκέφτονται καν. Σε κοιτούν με βλέμμα κουταβιού και σου ξεφουρνίζουν το παραμύθι " Θα σας κρατούσαμε αλλά να ...ξέρετε...η κρίση".

Κρίση θα πάθω κι έγώ και θα αρπάξω καμιά μέρα τις χρησιμοποιημένες πάνες του μικρού και και όποιον πάρει ο χάρος.
Κινδυνέω όμως να μου ζητήσουν πόθεν έσχες για τις πάνες και τέλη για το καρότσι- ευτυχώς είναι μοντέλο 09 και δεν ρυπαίνει!!!

ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΥΦ!!!!!

2010-02-09T01:19:00.000-08:00

Ουφ ουφ ουφ έπιασα πάλι δουλειά.Όχι για πολύ, για λίγες ώρες για κανά μήνα.Υπάρχει βέβαια περίπτωση να με κρατήσουν και μετά.Αλλά μου έπεσε πολύ βαρύ μεταξύ μας.Και το θέμα είναι ότι δεν προσπάθησα και πολύ.Έχουν επιδοθεί γνωστοί και φίλοι σε αναζήτηση εργασίας για λογαριασμό μου.Το βιογραφικό μου έχει πάει και εγώ δεν ξέρω που.Μετά από 9 χρόνια συνεχούς εργασίας σε δουλειές που με έφθειραν ψυχολογικά είχα καλομάθει τώρα.Κακό είναι;Μήμπως είμαι τεμπέλα;Το έχω ανάγκη.Ξαναθυμήθηκα τα παλιά την ταλαιπωρία στις συγκοινωνίες το πρωινό ξύπνημα κλπ κλπ.Τουλάχιστον το περιβάλλον είναι καλό.Αλλά είναι φοβερό, δύο μέρες πήγα και ήδη σκέφτομαι το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας.Πόσο έυκολα συνηθίζει ο άνθρωπος στο καθισιό τελικά.Τέλως πάντων μην είμαι και αχάριστη ...........Σας αφήνω τώρα γιατί πρέπει να φύγω για δουλειά γκρ γκρ γκρ.

ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ; ΑΠΟΔΕΙΞΗ

2010-01-30T00:29:00.000-08:00

Φέτος δεν έχω καμία δυσκολία να βρω τι θα ντυθώ στα πάρτυ μασκέ που με έχουν καλέσει.Το τίτλο της ανάρτησης.Νομίζω ότι θα είναι η πιο επίκαιρη μεταμφίεση.Έχουμε όλοι επιδοθεί σε ένα κυνήγι αποδείξεων.Τις μαζεύουμε από παντού,από καφετέριες εστιατόρια φαρμακεία νυχτερινά κέντρα κτλ.Βέβαια όπως το βλέπω και πάει το πράγμα-καθώς η κυβέρνηση δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα τη θέση της-μάλλον στον κάδο σκουπιδιών θα καταλήξουν.Άσε που αυτοί που τα παίρνουν χοντρά όπως οι γιατροί συνεχίζουν να μην δίνουν αποδείξεις και αν σου δώσουν ανεβάζουν το μαλλί υπερβολικά.Οπότε όπως πάντα αυτοί που θα την πληρώσουν είναι οι μισθωτοί και οι μικροεπιχειρηματίες που δεν μπορούν να κλέψουν.Και ενώ υπάρχουν άνθρωποι που δεν παίρνουν ούτε πρώτο μισθό, οι υπάλληλοι της βουλής ετοιμάζονται να απεργήσουν αν τους κόψει τον 15ο και τον 16ο μισθό!!!Αμ καλά κάνουν στην Ευρώπη και μας κράζουν.Πάντως όποιος έχει αποδείξεις τις αγοράζω όσο όσο για να ολοκληρώσω την την στολή μου.

ΧΑΛΑΡΑ!!!

2010-01-24T01:53:00.000-08:00

Το τελευταίο καιρό αυτό είναι το συνθημά μου.Αφού ξεπέρασα το πρώτο σοκ της απολυσής μου,άρχισα να το απολαμβάνω.Και γιατί όχι άλλωστε.Είναι τέλεια να ξυπνάς το πρωί να πίνεις καφεδάκι να χαζεύεις στο ιντερνετ και να κάνεις τα τηλεφωνά σου με ηρεμία.Εν τω μεταξύ σε κάθε παρέα που θα βρεθώ θα υπάρχουν και κανά δύο φρεσκοαπολυμένοι ακόμα, οι οποίοι χαίρονται την ελευθερία τους.Δεν έχω κανένα πρόγραμμα για το μέλλον και μου αρέσει πάρα πολύ αυτό.Γιατί πάντα είχα ένα πρόγραμμα και προσπαθούσα να προβλέψω τα πάντα οπότε να μη βρεθώ προ εκπλήξεως.Είναι καιρός να βγω έξω από τα νερά μου και από τα σίγουρα.Νίωθω ότι έχω άπειρες επιλογές και οτι θα βρω τι μου ταιριάζει.Πόσο θα κρατήσει αυτή η αίσθηση αισιοδοξίας δεν ξέρω αλλά μέχρις στιγμής την απολαμβάνω.

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ ΣΟΥ ΕΕΕΕ;

2010-01-15T09:23:00.000-08:00

Πριν καμία εβδομάδα ήμουν μάρτυρας μίας απίστευτης καταδίωξης στο κέντρο της Αθήνας και πιο συγκεκριμένα στο μετρό της Αττικής.Ειδικοί φρουροί και άνδρες της ασφάλειας έβαλαν σε κίνδυνο τη ζωής τους προκειμένου να πιάσουν και να οδηγήσουν πίσω από τα σίδερα της φυλακής νεαρή μετανάστρια με μαντίλα και δύο πιτσιρίκια η οποία τόλμησε να μπει-σε μια χώρα όπου οι ίδιοι οι πολιτικοί της την έχουν κατακλέψει- στο τρένο χωρίς εισητήριο.Το έβλεπα και δεν το πίστευα.Την είχαν περικυκλώσει αυτήν και τα παιδιά 2 ειδικοί φρουροί και 3 σεκιουριτάδες(μην αναφέρω και αυτούς που είχαν συγκεντρωθεί για να δουν το θέαμα) και της μιλούσαν στα ελληνικά τα οποία προφανώς δεν τα πολυκαταλάβαινε.Είχε γίνει άσπρη σαν το πανί.Το αποτέλεσμα είναι ότι τους ξέφυγε και άρχισε να τρέχει πανικόβλητη πάνω στην αποβάθρα του σταθμού δίπλά στις γραμμές, με κίνδυνο να πέσει μέσα, και μάλιστα ήταν έτοιμη να διασχίσει τις γραμμές του τρένου για να περάσει απέναντι και να τους ξεφύγει.Ο κόσμος την σταμάτησε. Ο κόσμος επίσης φώναζε στους αστυνομικούς που ανέβηκαν μετά από λίγο πάνω για να πιάσουν την εγκληματία, να σταματήσουν να την κυνηγούν.Αυτοί βέβαια συνέχισαν να ψάχνουν αλλά μετά από το πολύ γιουχάρισμα ντράπηκαν και εγκατέλειψαν την προσπάθεια.Τι να πω, αν το "η αστυνομία δίπλα στους πολίτες" το εννοεί έτσι ο υπουργός, ευχαριστώ δεν θα πάρω.

e SXESEIS

2010-01-12T00:35:00.000-08:00

Ξεχάστε τις παραδοσιακές γνωριμίες και το φλερτ.Ένα νέο είδος σχέσεων κερδίζει έδαφος.Οι ηλεκτρονικές.Και δεν αφορά μόνο τις ερωτικές αλλά και τις φιλικές.Forum,site γνωριμιών,διαδικτυακά παιχνίδια,blogs, αποτελούν τους νέους χώρους αναζήτησης συντρόφων,φίλων ή απλά ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και τα ίδια ενδιαφέροντα.Το msn και τα διάφορα chat έχουν αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τις καφετέριες και το τηλέφωνο.Η ανωνυμία της ηλεκτρονικής επικοινωνίας προσφέρει ασφάλεια.Ξεδιπλώνεις την ψυχή σου χωρίς να εκτεθείς.Δεκάδες ή και περισσότεροι άνθρωποι είναι δίπλα σου να σε στηρίξουν και να σε συμβουλέψουν και αντίστοιχα εσύ αυτούς χωρίς να σε έχουν γνωρίσει.Μια νέα κοινωνία δημιουργείται ή καλύτερα έχει ήδη δημιουργηθεί.Ο στόχος είναι βέβαια να γνωρίσεις τον ηλεκτρονικό συνομιλητή σου και να συνάψεις μία πραγματική σχέση μαζί του.Αλλά αυτό που με έχει προβληματίσει είναι γιατί χρειαζόμαστε την μεσολάβηση του υπολογιστή για να ανοιχθούμε.Γιατί πλέον οι γνωριμίες στην παρέα και στην δουλειά έχουν γίνει τόσο δύσκολες, γιατί οι άνθρωποι είναι κουμπωμένοι και δύσπιστοι;Είναι εξέλιξη της κοινωνίας ή οπισθοδρόμηση;Το μέλλον θα μας δείξει.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

2010-01-02T23:25:00.000-08:00

Πάει και το 2009.Έγιναν οι καθιερωμένες εορταστικές μαζώξεις,ανταλλάξαμε τις χιλιοειπωμένες ευχές,φάγαμε,ήπιαμε και ούτοκαθεξής.Και τώρα περιμένουμε το 2010 να φέρει αυτά που δεν μας έφερε το 2009 ή έστω κάτι καλύτερο.Λες και η αλλαγή της νέας χρονιάς θα αλλάξει αυτόματα την τύχη μας.Τέτοια αισιοδοξία για το μέλλον υπάρχει μόνο την πρώτη του έτους.Λίγο το κρασί λίγο το φαί λίγο η κουβέντα όλοι κάνουμε σχέδια και βλέπουμε τη ζωή με άλλο μάτι.Μετά μαυρίλα.Επιστρέφουμε στα καθιερωμένα κάνουμε τα ίδια που κάναμε και πριν.Πάει περίπατο η αισιοδοξία.Φέτος εύχομαι σε όλους σας το 2010 να φέρει αυτά που επιθυμείτε.Ας δούμε για μία φορά την αλλαγή του χρόνου ώς μία ευκαιρία να πραγματοποιήσουμε (ή έστω να προσπαθήσουμε) τις πιο τρελές μας επιθυμίες.Καλή χρονιά!!!

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ

2009-12-26T04:54:00.000-08:00

Μια ματιά αθώα, ένα βλέμμα που δεν εστιάζει και μια φωνή τόσο τσιριχτή που δεν το πιστεύεις ότι βγαίνει από ένα τόσο μικρό ανθρωπάκι!

Δεν ήμουν ποτέ μελό, τα Χριστούγεννα και τα λαμπιόνια δεν μου έλεγαν και πολλά πράγματα ...φέτος όμως το δώρο μου ήρθε νωρίς και οι γιορτές έχουν άλλο νόημα!

Αναφέρομαι βέβαια στο πιο όμορφο και έξυπνο παιδί που γεννήθηκε τον φετινό Δεκέμβρη...το γιο μου για τον οποίο η ευτυχής θεία σας έχει ήδη ενημερώσει.

Άφησα για λίγο τις πάνες και τα γάλατα- καθώς ως γνωστό τα μωρά έχουν και μπαμπάδες, στην περίπτωση μας δε, χαζόμπαμπάδες- και είπα να σερφάρω!

Καλή χρονιά εύχομαι, καθώς δεν ξέρω πότε θα ξαναστείλω το μητρικό μου φίλτρο διακοπές!!!

ΑΠΟΛΥΘΗΚΑ!!!

2009-12-18T11:40:00.000-08:00

Αγαπητοί μου αναγνώστες άλλη ανάρτηση είχα σκοπό να ανεβάσω αλλά όπως καταλάβατε από τον τίτλο απολύθηκα.Περικοπές είπαν, στον παχυλό μισθό των 750 Ευρώ.Εγώ και μία άλλη συνάδελφος.Πρίν προλάβω να την παρηγορήσω μου έγινε η ανακοίνωση.Δεν ξέρω αν θα πρέπει να χαρώ ή να λυπηθώ.Πάντως εκνευρίστηκα και απογοητεύτηκα ταυτόχρονα.Δεν αναγνωρίστηκε προφανως τίποτα από όσα έκανα 2,5 χρόνια.Όποτε τσάμπα δούλευα.Έφεραν πίσω από την άδεια εγκυμοσύνης την συναδελφό μου η οποία πριν μείνει έγκυος βαριόνταν να κάνει και τα λίγα που είχε αναλάβει.Τώρα να τη δω.Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο.Έχουν μείνει όλοι οι κουτσομπόληδες και αυτοί που ρουφιανεύουν.Θα αλληλοφαγωθούν.Βέβαια το θετικό είναι ότι θα απολαύσω τις γιορτές.Έχω κανονίσει και πρόγραμμα ομορφιάς.Δεν θα τους κάνω τη χάρη.Το πρώην αφεντικό μου θα μείνει με τους υπαλλήλους που του αξίζουν.

ΗΡΘΑΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

2009-12-14T10:00:00.000-08:00

Όπως βλέπετε έχω μπει σε Χριστουγεννιάτικη Διάθεση.Ποτέ δεν συμμεριζόμουν τη χαρά των άλλων όταν πλησίαζαν οι γιορτές γιατί θεωρούσα ότι δεν ήταν πραγματική αλλά ήταν υποχρεωτική.Όποιος δεν ήταν μες την τρελή χαρά έμπαινε στο περιθώριο(εκεί βρισκόμουν και εγώ κάθε φορά).Φέτος μου βγήκε τελείως φυσικά.Το σπίτι το έχω κάνει χριστουγιεννιάτικη υπερπαραγωγή.Όπου και αν κοιτάξεις βλέπεις τον Άγιο Βασίλη και μικρά αγγελάκια.Μάλλον με άγγιξε και εμένα το πνέυμα των Χριστουγέννων.Του αντιστεκόμουν τόσα χρόνια αλλά φέτος με έπιασε στον ύπνο.Όχι τίποτα άλλο θα νομίζει η μητέρα μου ότι είμαι ερωτευμένη και τότε την έβαψα.Θα βάλει λυτούς και δεμένους για να εκμαιεύσει πληροφορίες.Θα περιορίσω λίγο τη χαρά μου.Έτσι για να σας βάλω και εσάς στο κλίμα ορίστε και κάποια χριστουγιεννιάτικα βιντεάκια.
http://www.youtube.com/watch?v=13SaSh_xW2M
http://www.youtube.com/watch?v=7rx2g2Crjm8
http://www.youtube.com/watch?v=1HrAy5xqzOs&feature=related

ΝΑ ΜΑΣ ΖΗΣΕΙ!!!!!

2009-12-05T20:00:00.000-08:00

Αγαπητοί μας αναγνώστες.Η σημερινή μέρα ήταν ευχάριστα κουραστική.Γεννήθηκε ο ανιψιός μου.Το όνομα αυτού θα είναι Μιχάλης-Σάββας(και Σαββατογεννημένος).Γεννήθηκε 3.150γρ ,52 πόντους και κατά γενική ομολογία μοιάζει στον μπαμπά.Τοξοτάκι στο ζώδιο (καλοί μου συμμορίτες θέλω ωροσκόπο,ώρα γέννησης 13.30).Σκουλικάκι επειδή κάνεις γκάλοπ,μη φοβάσαι καθόλου πέρα από την αγωνία η αδερφή είναι μία χαρά.Είναι ένα πανέμορφο μωράκι.Η αναμονή μας από τις 7.30 ήταν εξαντλητική.Κάθε τόσο φωνάζουν από τα μεγάφωνα τα ονόματα αυτών που γέννησαν και βλέπεις ένα τσούρμο συγγενείς να τρέχουν.Οι υπόλοιποι κρεμόμαστε με αγωνία από τα χείλη των ρεσεψιονιστ.Η γιαγιά έκλαιγε συνέχεια οι φίλες ήταν όλο χαρά.Και όλα πήγαν καλά.Εγώ βέβαια πιστέυω ότι μοιάζει στην υπέροχη θεία του αλλά κανείς δεν με ακούει.Σταματάω εδώ γιατί από τη χαρά μου θα λέω ασυναρτησίες.

2009-12-02T06:27:00.000-08:00

Περνώντας κανείς τις Κυριακές από την Πλατεία Αββυσηνίας στο Μοναστηράκι πέφτει πάνω σε πάγκους μικροπωλητών που επιδεικνύουν την πραμάτεια τους η οποία αποτελείται κυρίως από παλιά αντικείμενα.Μπορεί να βρει κανένας μπουκαλάκια,νομίσματα,κορνίζες,γραμμόφωνα,βιβλία,φωτιστικά και ότι άλλο συγκινεί κάθε φανατικό ή περιστασιακό συλλέκτη αντικειμένων και αναμνήσεων.Ουσιαστικά αυτά τα αντικείμενα στην πλειοψηφεία τους είναι βρώμικα,φθαρμένα και πολλές φορές κακόγουστα.Όμως σε μεταφέρουν σε μία άλλη εποχή μακρινή.Το γεγονός δε ,ότι άνηκαν σε κάποιον άλλον μας δίνει την ψευδαίσθηση ότι εισβάλλουμε για λίγο στη ζωή του.Γιατί ως γνωστόν τα αντικείμενα που επιλέγουμε έχουν το άρωμα της προσωπικοτητάς μας.Συχνά όταν κοιτάζω παλιά πράγματα προσπαθώ να πλάσω ιστορίες για τους κατόχους τους.Την τελευταία φορά αγόρασα από έναν πάγκο κάτι σκουλαρίκια του 1900 περίπου από το Μαρόκο.Η αλήθεια είναι ότι με ταξίδεψαν και κάθε φορά που τα φοράω νιώθω μία περηφάνια και αναστάτωση.Ποιος να ξέρει ποια τα φορούσε.

Εν αναμονή του πελαργού

2009-11-28T08:30:00.000-08:00

Αυτό τον καιρό στην οικογένεια βρισκόμαστε σε μεγάλη αναστάτωση.Η αδερφή μου είναι στο μήνα της και όπως καταλαβαίνετε συμπεριφέρονται όλοι σαν να γεννάνε οι ίδιοι.Συγγενείς και φίλοι μου υπενθυμίζουν συνεχώς (γιατί ο πρώτος που θα ενημερωθεί είμαι εγώ,κάτι σαν το ΕΚΑΒ δηλαδή) ότι θα πρέπει να τους ενημερώσω άμεσα.Η φωνή της λογικής που λέει ότι δεν χρειάζεται να πάμε 40 νοματέοι στο μαιευτήριο δεν εισακούγεται.Το θέμα έχει πολύ πλάκα όλοι κανονίζουν τις δουλειές τους ανάλογα με το αναμενόμενο γεγονός.Μην είναι πολύ μακριά,να έχουν το κινητό ανοιχτό κλπ.Η αλήθεια είναι ότι την έχουμε τρελάνει την κοπέλα.Δεν τολμάει να κάνει μία γκριμάτσα και όλοι την κοιτάνε με αγωνία λες και το μωρό θα βγει εκείνη τη στιγμή.Είμαι σίγουρη ότι την ημέρα της γέννας το Ιασω θα ζήσει μεγάλες στιγμές.Κλασσική ελληνική οικογένεια και η δικιά μου τα γεγονότα της ζωής του καθενός τα βιώνουν όλοι μαζί.Άντε να γεννήσει με το καλό για να ηρεμήσουμε.

ΧΑΣΜΑ ΓΕΝΕΩΝ

2009-11-21T09:50:00.000-08:00

Παρασκευή πρωί πηγαίνω στη δουλειά χαμογελαστή και χαρούμενη μπορώ να πω καθότι Παρασκευή αλλά και γιατί θα έβλεπα κάτι παλιούς καλούς μου φίλους το βράδυ.Κάνω καφεδάκι τρώω και ένα τοστάκι έτσι για τη λιγούρα βρε αδερφέ και αρχίζω να σερφάρω αφού δεν είχα καμία διάθεση για δουλειά.Ως εδώ καλά.Αμ δε.Χτυπάει το τηλέφωνο και ήταν βέβαια η μητέρα μου.Αφού είπαμε τις τυπικές κουβέντες πως είσαι, βγήκες χθες, έφαγες πρωινό(έγω ήδη φόρτωνα) επικεντρωνόμαστε σε ένα οικογενειακό ζήτημα(δεν θα μπω σε λεπτομέρειες) για το οποίο είχαμε συμφωνήσει να γίνει με ένα συγκεκριμένο τρόπο.Αλλά από ότι φαίνεται μόνη μου είχα συμφωνήσει.Μου είπε τα σχεδιά της και όπως ήταν αναμενόμενο εγώ διαφώνησα και της υπενθύμησα ότι άλλα είχε πει.Για να μη σας τα πολυλογώ έγινε ένας τρομερός καβγάς από τηλεφώνου-παλί καλά που εκείνη την ώρα ήταν μόνο μία συμπαθής συνάδελφος στη δουλειά που περνάει τα ίδια-ο οποίος κατέληξε με την εξής ατάκα "καλά ντε πως κάνεις έτσι άλλα ήθελα να πω τότε και άλλα είπα,άνθρωπος είμαι"Το αποκορύφωμα του καβγά είναι ότι με πήρε σήμερα πρωί πρωί μες την καλή χαρά σαν να μη συμβαίνει τίποτα να μου πει ότι θα περάσει για επίσκεψη και ότι θα μου φέρει κάτι που από την συγχυσή μου ούτε που θυμάμαι τι είναι.Αναμένεται δεύτερο ματς.Θα κάνω γιόγκα πριν έρθει μπας και χαλαρώσω.

Και επειδή είπα κακιούλες της αφιερώνω και ένα τραγουδάκι που μου αρέσει πάρα πολύ.

http://www.youtube.com/watch?v=Q9xWgO_yI1M

ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

2009-11-17T01:16:00.000-08:00

Σήμερα είναι μέρα τιμής γι αυτούς που δεν φοβήθηκαν να υψώσουν τη φωνή τους και να αντισταθούν στους δικτάτορες.Αυτοί οι άνθρωποι είχαν ιδανικά και πιστεύω για τα οπόια δε δίστασαν όμως να βασανιστούν ή και να χάσουν τη ζωή τους ακόμα.Τι σημαίνει για μας όμως αυτή η μέρα;Βλέπω τους πολιτικούς τους μαθητές και γενικότερα αρκετό κόσμο να περνάει από το Πολυτεχνείο για να αφήσει ένα λουλούδι ή πηγαίνει στην καθιερωμένη πορεία.Όλος αυτός ο κόσμος έχει καταλάβει τι πραγματικά συμβολίζει αυτή η ημέρα;Λέω μέσα μου ναι ,δεν έχουμε χάσει την πίστη μας στα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας παρόλο που κάποιοι προσπαθούν πολύ για να πετύχουν κάτι τέτοιο.Και όταν γίνεται η πορεία εκεί όλοι βλέπουμε ότι ο καθένας μας διαδηλώνει για διαφορετικούς λόγους και όχι για να αποδώσει φόρο τιμής σε αυτούς τους ανθρώπους.Τα έκτροπα που γίνονται κάθε φορά αλλοιώνουν τελείως την ουσία.Σήμερα το πρωί για παράδειγμα άκουσα τους συναδέλφους μου να λένε ότι δεν μπορούν να ακούν πλέον συνθήματα για την ελευθερία γιατί δεν τους αφορούν(βέβαια γιατί την απολαμβάνουν)και ότι για την κρίση που περνάμε φταίει η γενία του πολυτεχνείου!!!!Στεναχωριέμαι πάρα πολύ όταν ακούω νέους ανθρώπους να απαξιώνουν τόσο έυκολα ανθρώπους και ιδανικά.

ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΠΕΡΆΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

2009-11-14T09:30:00.000-08:00

Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι απλή.Εμείς καλούμαστε για άλλη μία φορά να δώσουμε λύση.Άλλοι τα πήραν άλλοι θα τα επιστρέψουν.Ο Γιωργάκης θα δείξει αυστηρότητα και θα πατάξει κάθε προσπάθεια φοροδιαφυγής και κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος.Και καλά θα κάνει.Αλλά τα μέτρα και πάλι θίγουν ας μου επιτραπεί η έκφραση το φτωχό λαό ο οποίος δεν ξέρει να φοροδιαφεύγει και να κάνει απάτες.Τους άλλους δεν τους νοιάζει έχουν μάθει να στρίβουν διά του αραβώνος.Γιατί εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πως έρχεται η ΣΔΟΕ σε μία μεγάλη επιχείρηση και φέυγει σε 3 ώρες χωρίς να βρει το παραμικρό.Ενώ η δική μου χιλιοταλαιπωρημένη πιστωτική θα τεθεί κάτω από το μικροσκόπιο του πόθεν έσχες.Καλά μη μιλήσω για τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης.Πολύ θα ήθελα να ξέρω πως θα κάνω τη γραμματέα στα 65 μου.Θα με βλέπει ο κόσμος και θα τρομάζει.Και τις μητέρες τις πήρε η μπάλα.Δεν φτάνει που μεγαλώνουν τα παιδιά τους δουλέυοντας ,θα περιμένουν πάρα πολύ για να ξεκουραστούν.Δεν άκουσα όμως τίποτα για μείωση του μισθού των βουλευτών και περιορισμό των προνομίων τους.Όχι βέβαια αυτοί προσφέρουν κοινοφελές έργο.

Ο καιρός γαρ εγγύς...

2009-11-09T01:14:00.000-08:00

Όχι μην τρομάζετε, δεν διαβάζω κρυφά Λιακόπουλο...αλλά να είναι που μπήκα στον μήνα μου και με έχει λούσει κρύος ιδρώτας!
Θα μου πείτε ότι ούτε η πρώτη ουτε η τελευταία είμαι, που θα γίνω μάνα.
Ναι ,αλλά είδα και τους τρομερούς γονείς εχθές στο θέατρο και μου ήρθε η αναλαμπή.
Λες να γίνω καμιά υστερικιά και να χτυπάω υπογλυκαιμικά σοκ κάθε φορά που κάτι δεν πάει καλά;
Είναι και αυτά τα πρωινάδικα που βλέπω , καθώς από μεσα Οκτωβρίου είμαι σε άδεια τοκετου, και όσο να πεις με έχουν επηρεάσει. Στην αρχή είχε πλάκα, καθώς άδειαζε το μυαλό μου βλέποντας διάφορους υπερβολκά χαρούμενους , ντυμένους στην τρίχα να γελούν και να ταγουδούν 10 η ώρα το πρωί λες και τους έχουν ψεκάσει με προζακ. Στη συνέχεια όμως, όταν έπιασα τον εαυτό μου να ανακατεύει το φαί, να ψήνει κέικ και να γελάει με τις χαριτωμενιες της Ελενίτσας , θορυβήθηκα όσο να πεις...η σπουδαγμένη.
Μέσα στον προβληματισμό είμαι η μέλλουσα η μάνα και δεν έχω ακόμη υπολογιστή στο σπίτι-καθώς προηγούνται τα ζιπουνάκια, τα μπιμπερό και τα κρεβατάκια- να σερφάρω να ξεχνιέμαι!

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

2009-11-05T09:40:00.000-08:00

Τον τελευταίο καιρό δεν μπορώ να πω ότι έχω και μεγάλη έμπνευση.Γενικά νιώθω μία θλίψη η οποία μου είναι ανεξήγητη καθώς η ζωή μου μετά τη δουλειά με ικανοποιεί πλήρως, μπορώ να πω αυτό το διάστημα.Αποφάσισα λοιπόν να τα πω λίγο με εμένα και να δω τι μου συμβαίνει.Τελικά η δουλειά είναι η μισή μας ζωή και ακόμα και αν λέμε ότι δεν δίνουμε σημασία σε ότι συμβαίνει τελικά δίνουμε.Όταν είσαι όλη την ημέρα μαζί με ανθρώπους που δεν σου ταιριάζουν και κάνεις και πράγματα που δεν σου ταιριάζουν τότε πέφτει βαρύ όλο αυτό τελικά.Κερασάκι στην τούρτα βέβαια ο πολύ χαμηλός μισθός.Νιώθω σαν να βρίσκομαι σε αδιέξοδο.Στη δουλειά νιώθω σαν να κάνω μακροβούτι και πρέπει να κρατάω την αναπνοή μου για 8 ώρες.Η αναζήτηση εργασίας αυτή την περίοδο είναι σαν να κάνεις extreme sports.Δεν απογοητεύομαι όμως γιατί η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.Νομίζω ότι τώρα που τα έγραψα νιώθω κάπως καλύτερα γιατί όλο αυτό τον καιρό προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι όλα πάνε καλά.Τώρα που διαπίστωσα ότι δεν πάνε πουθενά θα πρέπει να αναλάβω δράση για να τα αλλάξω.

ΒΑΡΚΑ ΓΙΑΛΟ

2009-10-27T10:25:00.000-07:00

Πηγή:news.pathfinder.gr

Η φωτογραφία μπορεί να προέρχεται από το μακρυνό Βιετνάμ αλλά παρόλα αυτά αντιπροσωπεύει και την Ελλαδίτσα μας μετά από αυτό που ζήσαμε τις προηγούμενες ημέρες.Προειδοποιούσαν όλοι, η ΕΜΥ , οι διάφοροι μετεωρολόγοι, οι ειδικοί,τα τηλεπαράθυρα.Θα υπέθετε κανείς ότι θα υπήρχε κάποια προετοιμασία, ότι θα ήταν όλοι επι ποδός τουλάχιστον αν σε κάποιες περιπτώσεις δεν μπορούσαν να προβλέψουν,να βοηθήσουν άμεσα.Οοοοοοοοοχι για μία ακόμα φορά.Η κυβέρνηση είναι ακόμα συνεπαρμένη από τη μεγάλη της νίκη ενώ η αξιωματική αντιπολίτευση ασχολείται με τους υποψήφιους προέδρους.Που καιρός για τις πλημμύρες.Μόλις έγινε η καταστροφή έσπευσαν όλοι στα κανάλια και δήλωναν τη θλίψη τους για τους παθόντες.Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα θα μου πεις.Συμφωνώ, τι ψάχνω να βρω;Αλλά δεν μπορώ να το χωνέψω. Οι εικόνες από τα πλυμμηρισμένα υπόγεια είναι πλέον αναμενόμενες και δεν προκαλούν έκπληξη.Και όπως πάει το πράγμα θα είναι σε λίγο οι αγνοούμενοι, οι νεκροί(γιατί υπήρξε ένας αυτή τη φορά) και οι τραυματίες.Δεν μπορούμε πάντα να προβλέπουμε τη μανία της φύσης θα μου πείτε μην είσαι υπερβολική.Καλώς, αλλά όταν ξεσπάει ο χείμαρος ενημέρωσε τον κόσμο στα διόδια ότι δεν μπορεί να προχωρήσει.Όλοι μιλάνε για παντελή έλλειψη του κράτους και το θεωρούν δεδομένο και εμείς πρέπει να το δεχτούμε και να δείχνουμε ευγνομωσύνη για τα ψίχουλα υποστήριξης που προσφέρει η εκάστοτε κυβέρνηση. Σταματώ εδώ για να μη γίνω κουραστική.Παντώς καλού κακού ας προμηθευτούμε καμιά βαρκούλα σαν αυτή που έχουν οι βιετναμέζοι.Βέβαια υπολογιστής τηλεόραση dvd δεν χωράνε ξεχάστε τα.

ΠΑΛΙΑ ΑΘΗΝΑ

2009-10-21T23:23:00.000-07:00

Κάπως έτσι ήταν η Αθήνα μας κάποτε.Μεγαλούπολη βέβαια για τα στάνταρ της εποχής εκείνης αλλά καμία σχέση με αυτό που αντικρύζουμε σήμερα.Υπήρχε η έννοια της γειτονιάς της παρέας της ανθρωπιάς.Δεν υπήρχαν τόσο πανύψηλα κτίρια.Από τα Κάτω Πατήσια που μένω μπορούσες να δείς το Φάληρο.Τώρα δεν βλέπεις απολύτως τίποτα μόνο τσιμέντο.Το αυτοκίνητο δεν είχε κατακλύσει την καθημερινοτητά μας και οι άνθρωποι περπατούσαν γιατί υπήρχε πράσινο και δεν τους έπνιγε το καυσαέριο.Θα μου πείτε τι θυμήθηκα τώρα.Ειδικά μετά την τελευταία ανάρτηση είναι λίγο άκαιρο.Απλά το προηγούμενο Σάββατο είχαμε οικογενειακή έξοδο και πετύχαμε ένα κουτούκι της γειτονιάς όπου έπαιζαν κιθαρίτσα και τραγουδούσαν δύο κύριοι προχωρημένης ηλικίας.Το ρεπερτόριο ήταν κυρίως τα λεγόμενα τραγούδια της Παλιάς Αθήνας.Οι θαμώνες του μαγαζιού οι οποίοι άνηκαν πάνω κάτω στην ίδια ηλικιακή ομάδα ήταν κατενθουσιασμένοι.Έβλεπες στο πρόσωπο τους ζωγραφίζονταν οι αναμνήσεις μιας άλλης εποχής όπου μαζεύονταν οι παρέες τραγουδούσαν και διασκέδαζαν απλά με ένα ποτήρι κρασί με ένα μεζέ. Τότε η διασκέδαση ήταν αυθεντική -θέλω να πιστεύω- και δεν υπηρετούσε τη τα συμφέροντα μίας καλοστημένης βιομηχανίας.Σήμερα μας έχει γίνει άγχος το που πως και με ποιον θα βγούμε.Παραδόξως πέρασα πολύ καλά εκείνο το βράδυ.Μου μετέδοσαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι κάτι από την μαγεία μιας εποχής μακρινής.

ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ 2

2009-10-20T05:01:00.001-07:00

Σήμερα το πρωί επιβεβαίωσα για άλλη μία φορά ότι αυτή η χώρα έχει βάλει αυτόματο και πηγαίνει .Προς τα που ουδείς ξέρει και ουδείς ενδιαφέρεται . Θα σας περιγράψω λοιπόν το δράμα μου το οποίο το ζω καιρό αλλά σήμερα κορυφώθηκε.Ξεκινάω όπως πάντα αρκετά νωρίτερα για το σταθμό του τρένου αφού τα έργα πλέον είναι μέρος της καθημερινοτητάς μας.Το τι αντικρύζω δεν λέγεται. Ο όγκος του κόσμου ήταν αντίστοιχος με εκείνον κατα τη διάρκεια μεγάλων ποδοσφαιρικών αγώνων.Μη ταράζεσαι είπα στον εαυτό μου,θα βάλουν κάποιο τοπικό για μπορέσουμε να φύγουμε.Χα χα πολύ αστείο αγαπητοί μου αναγνώστες.Δεν συνέβει απολύτως τίποτα.Οι υπάλληλοι του σταθμόυ κοίταζαν το εξαγριωμένο πλήθος με απάθεια.Ομολογώ πως φώναξα και εγώ αν και το θεωρώ απαράδεκτο αλλά τι να έκανα κάπου έπρεπε να ξεσπάσω.Εξελίχθηκαν σκηνές απείρου κάλους.Ηλικιωμένοι έσπρωχαν,κάποιοι νεότεροι και πιο γεροί τράβαγαν αυτούς που ήταν μέσα για να μπούν.Και μέσα σε αυτό το χάος άκουγες και τους σεκιουριτάδες να φωνάζουν "περάστε πίσω από την κίτρινη γραμμή για να φύγει το τρένο".Της τρελής το πανηγύρι.Το αποτέλεσμα είναι ότι περίμενα 45 λεπτά και δεν κατάφερα να μπω ,έτσι πήρα ταξί μέχρι την Αττική για να πάρω το μετρό με αποτέλεσμα να φτάσω στη δουλειά με περίπου μία ώρα καθυστέρηση.Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί απλά δεν έβαλαν 2 έκτακτους συρμούς.Θα είχε λυθεί το πρόβλημα.Μάλλον η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που γίνονται έργα.

ΡΟΔΑ ΤΣΑΝΤΑ ΚΑΙ ΚΟΠΑΝΑ

2009-10-15T01:55:00.000-07:00

Τα στιγμιότυπα είναι από την ταινία της δεκαετίας του 1980 Ρόδα Τσάντα και Κοπάνα(τότε ήμουν φανατική οπαδός).Θα μου πείτε που τη θυμήθηκα τώρα.Σήμερα το πρωί ένιωσα σαν να ήμουν στο σχολείο και δεν ήθελα να παρακολουθήσω βαρετά μαθήματα με βαρετούς καθηγητές οι οποίοι ξέρουν πάντα το καλό των άλλων.Οπότε μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, μου ήρθε στο μυαλό το τραγούδι από τα στρουφάκια,μη με ξυπνας από τις έξι(α παλιμπαιδίζω σήμερα νομίζω) και το έκλεισα.Έλα όμως που αυτό το ρημάδι το κινητό έχει και επανάληψη την οποία δεν ξέρω να βγάζω και ξαναχτύπησε μετά από 5 λεπτά.Και τότε πήρα τη μεγάλη απόφαση ότι θα μείνω σπίτι για να μη κινδυνέψει η ψυχολογική μου υγεία μου.Το τι θα πει το στόμα τους ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω αγαπητοί μου αναγνώστες.Δεν με νοιάζει καθόλου.Έκανα το καφεδάκι μου έφαγα ένα πρωινό σαν ανθρωπός και σερφάρω στο ιντερνετ.Έτσι θα έπρεπε να είναι η κάθε μας ημέρα,να έχουμε χρόνο για τον εαυτό μας και να μην καταπονούμαστε σε μία δουλειά που δεν μας ταιριάζει.Πολλές, πολλές και χαρούμενες καλημέρες.

ΒΟΛΤΙΤΣΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

2009-10-12T11:04:00.000-07:00

Το Σαββατοκύριακο αποφάσισα να αφήσω την περισυλλογή και τον εσωτερικό διάλογο -σύμφωνα με κάποιους δείγματα κατάθλιψης(το να περνάς καλά με τον εαυτό σου θεωρείται αρνητικό)-και να βολτάρω στην Αθήνα η οποία ομολογουμένως δεν με απογοήτευσε.Ξεκίνησα λοιπόν την Κυριακή το πρωί για το Μοναστηράκι για να συναντήσω κάτι φίλους για καφεδάκι και φαγητό.Καθήσαμε αρχικά απέναντι από τη Μητροπολή σε ένα τουριστικό καφέ.Στην αρχή ήμουν προκατειλημένη αλλά τελικά είχε πολύ γέλιο.Χαζεύαμε τους σερβιτόρους -κλασσικοί ελληνάρες-οι οποίοι προσπαθούσαν με άθλια αγγλικά να ψαρέψουν τους τουρίστες.Στη συνέχεια κάναμε μία βόλτα περνόντας από τα στενά της πλάκας χαζεύοντας τα διάφορα τουριστικά και μη εμπορεύματα.Σταθήκαμε αρκετή ώρα στα παλαιοπωλεία στην Αβυσσηνίας τα οποια δεν είχαν και πολύ καλόγουστα πράγματα αλλά είχες την ψευδαίσθηση ότι θα ανακάλυπτες ένα θησαυρό.Καταλήξαμε στον τεράστιο πεζόδρομο που καταλήγει στο Θησείο.Δεκάδες μικροπωλητές πουλούσαν ότι μπορείς να φανταστείς τσάντες,κοσμήματα,γκραβούρες,διακοσμητικά κεριά, καιρό να έχει κάποιος να χαζεύει.Τελικά αποκαμωμένοι καταληξαμε σε ένα μεζεδοπωλείο με ταράτσα όπου έβλεπες απεναντί σου την Ακρόπολη.Σε αυτή τη βόλτα είδα την πλευρά της Ελλάδας και ειδικότερα της Αθήνας που λατρεύω.Μία Αθήνα γεμάτη χρώματα και χαμόγελα που ταιριάζουν απόλυτα με τον ήλιο μας που τόσοι και τόσοι ζηλεύουν.Τελικά ίσως έχουμε ελπίδα σε αυτή τη χώρα!!!

Δεν λειτουργεί….

2009-10-04T23:45:00.000-07:00

Μετεκλογική Δευτέρα, στο σταθμό του Θησείου, γύρω στις 8 το πρωί. Σε όλα τα ακυρωτικά μηχανήματα, στην μεριά προς Κηφισιά, κολλημένο ένα χαρτί « ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ». Δηλαδή ο κάθε νομοταγής πολίτης τι έπρεπε να κάνει;;; Να παέι στην άλλη είσοδο να ακυρώσει το εισιτήριο ή να πει άι σιχτίρ και να συνεχίσει το δρόμο του;

Με αφορμή αυτό, σκέφτομαι, τελικά τι λειτουργεί; Και δεν αναφέρομαι μόνο στο κράτος και τις υπηρεσίες του, αφού πλέον το θεωρώ δεδομένο ότι μπαίνοντας σε μια δημόσια υπηρεσία θα βγω με τα μαλλιά καρφάκια και τα νεύρα ρετάλια.
Αναφέρομαι σε μας, στους απλούς και ταλαίπωρους πολίτες..

Τελικά λειτουργούμε συνειδητά ή υπολειτουργούμε;;;

Αφήνοντας πίσω μου τα χαλασμένα ακυρωτικά συνέχισα προς τη αποβάθρα και όταν πια βρέθηκα στο Mοναστηράκι, άνθρωποι έτρεχαν από όλες τις μεριές να προλάβουν το μετρό. Ε κι αν πάρεις τον επόμενο συρμό βρε κοπελιά τι θα γίνει; Απλώς δεν θα έχεις πατήσει 10 και σπρώξει άλλους 10.
Κι ενώ με σπρώχνουν και προσπαθούν να κερδίσουν το ζωτικό τους χώρο μέσα στο βαγόνι, αναφωνώ « Έγκυος» και ξαφνικά παύουν να σπρώχνουν και να χτυπιούνται σαν τα χταπόδια. « Συγνώμη, δεν σας είδα», χαμογελάω συγκαταβατικά και σκέφτομαι ότι τελικά ο μόνος τρόπος να πας ανθρώπινα στη δουλειά σου, χωρίς να σου φέρονται σαν σακί με πατάτες είναι να μείνεις έγκυος.

Και επιστρέφω στην αρχική μου σκέψη ότι τελικά δεν λειτουργούμε, πάμε με τον αυτόματο και κατά διαστήματα έχουμε αναλαμπές.

ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ

2009-10-04T12:16:00.000-07:00

Τον τελευταίο καιρό είναι παρκαρισμένο στη γειτονιά -μόνιμα- ένα αυτοκίνητο και γύρω γύρω είναι κρεμασμένα πανιά.Περνόντας άκουγα συχνά ομιλίες ,δεν έδινα σημασία, θα το καθαρίζουν σκέφτηκα.Αλλά όταν άκουσα ομιλίες στις 7 το πρωί και είδα κάποιον άνθρωπο(ξένης υπηκοότητας) να κάθεται απέξω σε σκαμπό, να καπνίζει και να πίνει καφέ κατάλαβα ότι μένει και κοιμάται μέσα εκεί.Τις επόμενες ημέρες παρατηρούσα προσεκτικά το αυτοκίνητο-σπίτι και συνειδητοποίησα ότι δέχεται επισκέψεις βάζει μπουγάδα, μαγειρεύει (σε γκαζάκι).Όταν τον βλέπεις πάντα γελάει και δείχνει να έχει προσαρμοστέι( η ψυχή του το ξέρει) .Κάθε φορά που περνάω τώρα πια νιώθω ένα σφίξιμο και με κατακλύζουν τύψεις.Παραπονιέμαι αρκετές φορές για τη ζωή μου για τη δουλειά μου για τα λίγα χρήματα και για χίλια δύο άλλα πράγματα.Βλέποντας αυτό τον άνθρωπο κατάλαβα ότι θα πρέπει να εκτιμώ περισσότερο αυτά που έχω γιατί δεν είναι δεδομένα για όλους.Πάντα το ήξερα θεωρητικά αλλά κάτι τέτοιου είδους περιστατικά είναι ένα γερό χαστούκι.

ΘΕΙΑ ΚΩΜΩΔΙΑ!!!!

2009-10-02T00:49:00.000-07:00

Αναφέρομαι βέβαια στις εκλογές.Το ξέρω γίνομαι κουραστική.Όλοι για αυτό μιλάνε.Αλλά δεν μπορώ να μην σχολιάσω αυτά που βλέπω.Συμμετέχουμε σε ένα θέατρο του παραλόγου.Η όλη προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων επικεντρώνετα στο πως θα κατηγορήσει το ένα το άλλο.Κανένα πολιτικό σχέδιο.Μόνο υποσχέσεις.Βαρεθήκαμε πια.Αν πραγματικά ενδιαφερόντουσαν δεν θα σκόρπαγαν τα χρήματα μας σε προεκλογικές καμπάνιες και φανφάρες.Μπροσούρες,διαφημίσεις πάσης φύσεως,ομιλίες κλπ κλπ.Μία ξαδέρφη μου , μου είπε ότι τις τελευταίες εβδομάδες πήγε με τον άντρα της σε αρκετά μαζέματα σε ταβέρνες τα οποία τα διοργάνωναν υποψήφιοι βουλευτές."γιατί να μη πάω τσάμπα είναι".Αμ δεν είναι τσάμπα εμείς τα πληρώνουμε καημένη ξαδέρφη.Αλλά έτσι είναι ο έλληνας κοιτάει τι θα αρπάξει.Αν δεν αλλάξουμε νοοτροπία χαθήκαμε.Καιρός να αφυπνιστούμε.Ελπίζω να μην σας κούρασα.

ΦΘΙΝΟΠΩΡΑΚΙ ΛΟΙΠΟΝ!!

2009-09-27T08:16:00.000-07:00

Επιτέλους αλλάξαμε εποχή.Νομίζω ότι ο καιρός έγινε πραγματικά Φθινοπωρινός.Πόσο μου αρέσει αυτή η αίσθηση της ψύχρας και της μυρωδιάς της βροχής ειδικά αν βρίσκεσαι κάπου κοντά στη φύση.Είναι η ιδανική εποχή για μένα.Βέβαια οι περισσότεροι φίλοι μου παραπονιούνται και γκρινιάζουν.Μα γιατί;Αρκετά κράτησε το καλοκαίρι,του χρόνου πάλι.Βέβαια δεν αποκλείω το γεγονός να έρθουν ξανά ζεστες.Αλλά ας το χαρώ όσο κρατήσει.Είναι ευκαιρία, για μαζέματα σε σπίτια, για φνινοπωρινές αγορές, για περιπάτους στη παραλία(λατρεύω την ηρεμία και την γλυκιά μελαγχολία που αποπνέει η θάλασσα αυτή την εποχή) ,για εκδρομές σε ορεινούς προορισμούς.Το Φθινόπωρο είναι η εποχή μου γιατί συμβαδίζει με την ανάγκη μου να απομωνωθώ για λίγο και να τα βρώ με τον εαυτό μου.Ελπίζω μόνο να μην έρθει πολύ γρήγορα ο χειμώνας.

Αφού είμαστε χαϊβάνια , κύριε…

2009-09-22T01:30:00.000-07:00

καλά μας κάνουν, «βέβαια αφού τους ψηφίζουμε ακόμη» λέει ένας άλλος κύριος χαμογελώντας πονηρά- κάτσε να τακτοποιήσω εγώ το παιδί μου και δεν τους ξαναψηφίζω, « Είναι όλα στημένα, δεν το έχετε καταλάβει;» αναφωνεί ένα άλλος καθώς απομακρύνεται.

Μάρτυρας αυτής της στιχομυθίας, υπήρξα σήμερα το πρωί κατά τις 8 παρά πηγαίνοντας στο σταθμό του τρένου. Την αρχή της συζήτησης δεν την πρόλαβα. Ίσως οι κύριοι να είχαν παρακολουθήσει τη χθεσινή τηλεμαχία- εγώ φυσικά και την παρακολούθησα καθώς στο σπίτι έχουμε εκλογική επιστράτευση.

Χαϊβάνια είμαστε λοιπόν και κάτι παρακάτω, αφού επιμένουμε να ψηφίζουμε ένα Γιωργάκη κι ένα Κωστάκη, αφού κρατάμε πλαστικές σημαίες και χειροκροτούμε κουστουμαρισμένους ή μη ,που ανεβαίνουν σε εξέδρες για να φαίνονται ψηλότεροι…

Την επομένη των εκλογών , στην ίδια δουλειά θα είμαστε, τους ίδιους και χειρότερους φόρους θα πληρώνουμε και θα χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο που πιστέψαμε στην αλλαγή σελίδας , στις καθαρές λύσεις και σε όλα τα συναφή.

ΥΓ: τα παραπάνω γράφτηκαν σε μια προσπάθεια να νοιώσω λιγότερο χαϊβάνι!

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΤΡΕΛΑΣ

2009-09-20T08:23:00.000-07:00

Αγαπητοί μου αναγνώστες αποφάσισα να γράψω γι αυτά που περνάω κάθε μέρα μέχρι να φτάσω στη δουλειά το πρωί. Μιλάμε μόνο για 40 λεπτά απόσταση.Ξεκινάω με θετική διάθεση γιατί έτσι έχω πεί στον εαυτό μου να κάνω,να τα βλέπω όλα με αισιοδοξία.Αμ δε γελάστηκα.Φρόντισε ο ΗΣΑΠ γι αυτό. Φτάνοντας στην αποβάθρα αντικρύζεις πλήθος κόσμου να περιμένει και να ετοιμάζεται να παλέψει για να κερδίσει μία θέση στο βαγόνι. Και έρχεται το πολυπόθητο τρένο μετά από 13 λεπτά περίπου(τεράστιο χρονικό διάστημα για εκείνη την ώρα,όσοι χρησιμοποιούντ τρένο το καταλαβαίνουν).Και τότε γίνεται ο χαμός. Όλοι αρχίζουν να σπρώχνουν να φωνάζουν και να διαμαρτύρονται ότι ήδη άφησαν 3 τρένα.Κάποια στιγμή ακούς και ένα με κλέψανε αλλά με τέτοιο στριμωξίδι θεωρείται φυσικό και αναπόφευκτο.Όλοι κοιτούν με οίκτο το θύμα και σφίγγουν τις τσάντες τους. Όσοι τα κατάφεραν να μπουν, ο ένας πάνω στον άλλον φυσικά, χαμογελούν με ανακούφιση. Τότε όλο και κάποιος αφελής απεύθυνεται στον securita , στον οδηγό ή στον υπεύθυνο σταθμού. Η απάντηση βέβαια είναι γνωστή σε αυτή τη χώρα "γίνονται έργα εγώ δεν ευθύνομαι". Είμαι σίγουρη ότι και τον αρμόδιο υπουργό να ρωτήσεις ούτε και αυτός θα ευθύνεται. Και η ταλαιπωρία καλά κρατεί. Για να γίνει κάτι σωστό όπως η αλλαγή των γραμμών πρέπει να γινόμαστε σαρδέλες κάθε πρωί.

Εκλογές...κι εγώ τι φταίω;;;

2009-09-15T02:34:00.000-07:00

Προεκλογική περίοδος και όλα τα Μωρά βγήκαν στην πίστα. Πράσινα, κόκκινα, μπλε και ενδιάμεσων αποχρώσεων αλωνίζουν τα πάνελ των τηλεοπτικών εκπομπών. Υπό κανονικές συνθήκες, όλα αυτά τα προεκλογικά τα αποφεύγω, προτιμώ ίντερνετ και εφημερίδες- τα οποία τουλάχιστον δεν έχουν καμία επίδραση στον ακουστικό μου πόρο.
Ο σύντροφος μου όμως τα παρακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια, σχολιάζει συγκρίνει, αναλύει και θυμάται με θαυμαστή λεπτομέρεια τι έχει πει ο καθένας!
Ένεκα η ανάγκη λοιπόν, εχθές το βράδυ - κι ενώ προτιμούσα να δω το CSI, ναι ναι το παραδέχομαι, προτιμούσα τις αμερικανιές από τους αξιόλογους ηγέτες του τόπου μου- είδα 2 από δαύτα τα προεκλογικά talk-show.

Τα πάνελ ήταν πλούσια- είδα Χατζηνικολάου και Παπαγιάνη στο Extra, σου μιλάω για βραδιά εμπειρία - και Ν.Δ, και ΠΑ.ΣΟ.Κ και σεισμός – σεισμός έρχεται ο ΛΑ.Ο.Σ, και ΚΚΕ και ΣΥ.ΡΙΖ.Α έχω και την τύχη μου μέσα!

Στην αρχή ήταν όλα ήρεμα, έλεγε ο καθείς τι έκανε , τι δεν έκανε ή τι θα κάνει η παράταξη του σε περίπτωση που…και ξαφνικά η Καϊλή αρχίζει να υστερίζεται καθώς την έπνιγε το δίκιο, η Δούρου να δείχνει μια κουμούτσα έκθεση του Δραγασάκη, οι υπόλοιποι να λένε διάφορα με ζέση και παρρησία απευθυνόμενοι ο ένας στον άλλον κι όλοι μαζί στον Χατζηνικολάου- της τρελής το πανηγύρι και λίγα λέω…Πώς τελείωσε η σεμνή τελετή δεν ξέρω να σας πω γιατί μετά το γυρίσαμε στο EXTRA , άλλο ύφος εκεί πιο allegro οφείλω να ομολογήσω…όταν πια έχασα και την τελευταία ελπίδα να δω CSI , έπεσα για ύπνο…υπό τον ήχο διαφόρων υποψηφίων που όλοι είχαν δίκιο και όλοι πάσχιζαν για το καλό του τόπου- ποιου τόπου όμως ρε παιδιά- αυτό δεν μας είπαν!!!

ΑΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑ

2009-09-07T04:49:00.000-07:00

Αυτό το Σαββατοκύριακο αποφάσισα να εγκαταλείψω το κλινόν άστυ και να αποδράσω για να ευχαριστηθώ τα τελευτάια μπάνια του Καλοκαιριού(η για να ακριβολογώ του Φθινοπώρου).Τι τό ήθελα, εκνευρίστηκα και στεναχωρέθηκα μαζί.Φθάνουμε στην παραλία λοιπόν η οποία είναι μικρή και όχι πολυσύχναστη.Η αλήθεια είναι ότι είχα χρόνια να πάω εκεί και περίμενα μια πεντακάθαρη και ήσυχη αμμουδιά.Αμ πως,το πρώτο πράγμα που αντίκρυσα ήταν πεταμένα μπουκάλια,σακούλες,χαρτιά κλπ. Μάζέψα ότι μπορούσα απλώθηκα,και ετοιμάστηκα να βουτήξω στα γαλανά νερά.Γελάστηκα οικτρά. Το νερό ήταν γεμάτο με λάδια από τα σκάφη που έκαναν περατζάδα στη περιοχή.Και σαν μην έφθαναν όλα αυτά μετά από λίγο ήρθαν οι βάρβαροι με πλήρη εξάρτηση, στρώματα βατραχοπέδιλα ψαροντούφεκα,ομπρέλες.Από ότι φαίνεται με τις πυρκαγιές μυαλό δεν βάλαμε.Συνεχίζουμε και καταστρέφουμε το περιβάλλον με όποιο τρόπο μπορούμε.Το χειρότερο είναι ότι στη συγκεκριμένη παραλία συχνάζουν κυρίως οικογένειες.Αν το παράδειγμα που δίνουμε στα παιδιά είναι να αδιαφορούν για το περιβάλλον τότε ζήτω που καήκαμε.

ΜΙΑ ΠΟΡΤΑ ΜΑ ΠΟΙΑ ΠΟΡΤΑ;

2009-09-02T00:54:00.000-07:00

Αγαπητοί αναγνώστες, φίλοι, συμπολίτες και σύντροφοι, ζητώ την συμπαράσταση σας στο δράμα που βιώνω.
Θα μου πείτε τι σόι δράμα είναι αυτό στο οποίο πρωταγωνιστεί μια πόρτα;
Μεγάλο -πιστέψτε με . Αλλά σας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Εδώ και μερικούς μήνες έχουμε επιδοθεί στο extreme makeover του σπιτιού λόγω της απρόσμενης συγκατοίκησης και του επερχόμενου νέου μέλους.

Αφού ολοκληρώσαμε με επιτυχία την ανακαίνιση της κουζίνας, επιλέξαμε εξίσου επιτυχώς τα καινούρια κουφώματα και καταλήξαμε στον τρόπο θέρμανσης του σπιτιού, ήρθε η ώρα της πόρτας εσόδου.

Στην αρχή όλα φαίνονταν απλά.
Επιλέξαμε μια ασφαλείας στην κλασσική απόχρωση του καφέ και πέσαμε ήσυχοι για ύπνο…μέχρι που έφτασε στα χέρια μας αυτός ο κατηραμένος κατάλογος ( κατά τον κατηραμένο όφη ) και άρχισε το γλέντι…

Πόρτες πραγματικά έργα τέχνης, με τζαμάκια – χωρίς τζαμάκια, με βιτρώ βουκολικών και θαλασσινών τοπίων, με artistic inox στοιχεία και με ό,τι μπορεί να βάλει ο νους σας.

-« Ναι, βρε κι εμένα μου αρέσει , αλλά είναι ασφαλής; μήπως να πέρναμε την άλλη που έχει το καγκελάκι;»

-« Ναι αλλά αυτή με το βιτρώ την βλέπεις και σου φτιάνει την μέρα…»

« Στην φτιάχνει, δεν διαφωνώ…αλλά αν βρούμε το σπίτι νοικοκυρεμένο καμιά μέρα; Ε; Ας βάλουμε συναγερμό τουλάχιστον…»

- « Α όχι…μπλοκάρουν συνέχεια…»

Ο διάλογος αυτός δεν είχε τελειωμό …πρέπει να κράτησε κανά τρίωρο με διαλείμματα …ώσπου απεγνωσμένη και αποκαμωμένη αναφώνησα « Δεν με νοιάζει …ας βάλουμε ό,τι να ναι…ας κρεμάσουμε μια κουρτίνα να τελειώνουμε…» και ξεκίνησα για τον Χυτήρογλου με το κεφάλι ψηλά…

ΥΓ1: Μέχρι αυτή την στιγμή απόφαση δεν έχουμε πάρει.
ΥΓ2: Την κουρτίνα τι χρώμα να την πάρω; Απλή ή με σχέδια; Φλοράλ ή γεωμετρική;

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΑ

2009-08-31T05:05:00.000-07:00

Νοιώθω μια ανία σχεδόν ποιητική…είναι από αυτές τις μέρες που θέλω να κοιτάω έξω από το παράθυρο, ονειροπολώντας, αδειάζοντας του νου από τις πεζές ανάγκες της επιβίωσης.

Η πραγματικότητα όμως πάντα σκληρή…με έχει τοποθετήσει απέναντι σε μια οθόνη υπολογιστή , δίπλα σε ένα τηλέφωνο που χτυπά όταν δεν πρέπει και ανάμεσα σε εργατικούς συναδέλφους που δεν χωρούν στην σημερινή αέρινη διάθεση μου.

Οι ώρες περνούν σαν κινέζικο βασανιστήριο, μόνο που πάνω στο μέτωπο μου δεν κυλούν σταγόνες αλλά δευτερόλεπτα, λεπτά και αργά πολύ αργά ώρες…

Μετά από το πνιγηρό συναίσθημα της Κυριακής έρχεται η ματαιότητα της Δευτέρας…είναι μια μέρα που δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή, είναι μια χωριστή οντόντητα με ιδιόρρυθμη πάντα συμπεριφορά!

Καλό φθινόπωρο σε όλους και καλή εβδομάδα…αύριο Τρίτη…

ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΩ ΓΙΑΝΝΗ, ΝΑ Σ’ ΑΛΕΙΨΩ ΛΑΔΙ

2009-08-27T01:21:00.000-07:00

Τελικά για τις φετινές πυρκαγιές ποιος φταίει; Ε; Ο στρατηγός άνεμος, το εύφλεκτο ρετσίνι, οι πυροσβέστες;;; Με ένα κενό έχω μείνει και όσο περνάει ο καιρός όλο και τείνω να λυπηθώ τον Αντώναρο…έτσι που τον βλέπω με αυτό το μισοκακόμοιρο ύφος να ξεστομίζει ό,τι παπαριά του κατεβαίνει και να μην πιστεύει ούτε ο ίδιος τον εαυτό του.
Βλέπω πάλι να συλλαμβάνουν καμιά γιαγιά – μπορεί και την ίδια- όπως πέρυσι.
Γιατί ως γνωστόν οι γιαγιάδες είναι επικίνδυνες και δεν πρέπει να παίζουν με σπίρτα και γκαζάκια, γιατί βάζουν φωτιές και μετά οι εργολάβοι που είναι φιλέσπλαχνοι αναγκάζονται να χτίζουν προκειμένου να μην μείνουν θλιβερές και γκρίζες οι καμένες περιοχές, αλλά να σφύζουν από ζωή, γεμάτες με πολύχρωμα εμπορικά κέντρα και πολυτελείς μεζονέτες… οι δε πολιτικοί μας ,που επίσης είναι ψυχοπονιάρηδες πράττουν τα δέοντα προκειμένου να τους διευκολύνουν .

Όπως γίνεται φανερό από τα παραπάνω, όλοι για το καλό μας δουλεύουν κι εμείς οι αγνώμονες και κοντόφθαλμοι πολίτες γκρινιάζουμε και τους κατηγορούμε.
Βέβαια όταν θα κυκλοφορούμε σε πλημμυρισμένες πόλεις χωρίς ίχνος πράσινου και οξυγόνου, θα φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση που παρέδωσε κυριολεκτικά καμένη γη, ενώ η επόμενη που υπήρξε προηγούμενη, θα βάλει τον δικό της Αντώναρο να μας λέει ευφυολογήματα.

ΥΓ1: Αλήθεια γιατί η Εκάλη δεν καίγεται ποτέ;
ΥΓ2: Γιατί δεν φεύγουν να πάνε αλλού ; ε;

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

2009-08-25T05:35:00.000-07:00

Ορίστε επέστρεψα και τι κατάλαβα;Εκεί που είχα καλομάθει να σηκώνομαι με την ησυχία μου να πίνω το καφεδάκι μου, να αράζω στην παραλία και να κουτσομπολεύω, ήρθα ξανά στη ρουτίνα.Σαν να μην πέρασε μία μέρα.Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά κάποιοι συνάδελφοι θα φύγουν τώρα για διακοπές και όλη την ώρα κανονίζουν τις λεπτομέρειες: τι θα πάρουν τι θα φορέσουν που θα διασκεδάσουν κτλπ. Γκρρ τα νεύρα μου.Αυτό όμως που μου προκάλεσε τη μεγαλύτερη θλίψη είναι η εικόνα της καμμένης Αθήνας. Βλέποντας αυτά τα καρβουνιασμένα δενδράκια που κάποτε ήταν όλο ζωή νιώθει κανείς οργή και αγανάκτηση.Ότι είχε απομείνει το έκαψαν και αυτό.Η απορία μου είναι αυτοί που χτίζουν αλλά και αυτοί που αγοράζουν δεν καταλαβαίνουν ότι χωρίς τα λίγα αυτά δενδράκια η Αττική σε λίγο θα είναι ακατοίκητη;Και φυσικά όπως πάντα κανένας δεν παίρνει την ευθύνη,όλοι προσπαθούν να τη ρίξουν κάπου αλλού.Κάθε χρόνο τα ίδια,εκπλήσσονται που δεν έχουν ληφθεί προληπτικά μέτρα.Η Ηλεία δεν μας δίδαξε τίποτα.Δυστυχώς όμως θα εξαντληθεί και η υπομονή της φύσης και τότε αλοιμονό μας.

ΓΥΡΙΣΑΤΕ;; ΠΩΣ ΤΑ ΠΗΓΑΤΕ;;

2009-08-19T03:42:00.000-07:00

Ρωτάει με ναζιάρικη φωνή η Καρέζη τον Αλεξανδράκη στο «Δεσποινίς Διευθυντής»…το ίδιο ερωτώ κι εγώ τον εαυτό μου και απαντώ …Ε-ΞΑΙ-ΡΕ-ΤΙ-ΚΑ…διακοπές με κέφι και μπρίο στην αρχή και δραματική έξοδο στο τέλος...ακόμη κι ο Φώσκολος θα μας ζήλευε...
Εκεί που όλα κυλούσαν ήρεμα , χαλαρά διασκεδαστικά θα μπορούσα να πω...ήρθε η ανατροπή...της τρελής το πανηγύρι καλέ σας λέω...
Κι έτσι βρεθηκαμε μία έξι μηνών έγκυο και η βαριόμοιρη αδερφή της, να τα μαζέυουν και να ψάχνουν καράβι να φύγουν...αν ήμασταν τρεις θα πηγαίναμε στην Μόσχα σαν ηρωίδες του Τσέχοφ, αλλά καθώς είμασταν δύο μοναχά την κάναμε για Πειραιά....

Η δεύτερη πράξη του δράματος παιχτηκε όταν φτάσαμε στην Αθήνα, καθώς σαν «ενδιαφέρουσα» που είμαι, δεν μπορώ να πνίξω τον πόνο μου σε αλκοόλ και τσιγάρα...ούτε καν σε καφέ και γλυκά....ούτε να τσιρίξω βρε αδερφέ και να σπάσω όλα τα έυθραστα του σπιτιού γι’ αυτό λοιπόν γράφω και διαβάζω μανιωδώς...πίνοντας σόδες...μπας και χωνέψω τα όσα έγιναν.

Αντε βρε, καλό φθινόπωρο και τα καλύτερα έρχονται (;)

ΣΑΛΠΑΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΥΤΗΛΙΝΗ

2009-08-07T23:34:00.000-07:00

Το πλοίο θα σαλπάρει το βραδάκι λοιπόν.Επιτέλους έφτασε και η δική μας ώρα να πάμε διακοπές.Για 2 εβδομάδες δεν θέλω να σκέφτομαι τίποτα θέλω να φτάσω τη Νιρβάνα.Ελπίζω ότι σε αυτό θα βοηθήσει και το ούζο της Μυτηλίνης.Αν βρω και κανένα internet καφέ θα σας γράφω τις εμπειρίες μου.Εις το επανιδείν.

ΓΡΙΠΗΣ ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ

2009-08-03T23:38:00.000-07:00

Η νέα γρίπη και όσα λέγονται γι αυτή είναι για γέλια και για κλάμματα.Μπαίνεις για παράδειγμα στο μετρό και κάποιος βήχει ή φτερνίζεται.Τι να κάνει να το κρατήσει μέσα του.Και τότε αρκετοί από τους συνεπιβάτες του γυρνούν επιφυλακτικά και τον κοιτούν με μισό μάτι.Όποτε μαζεύεται και προσπαθεί να συγκρατηθεί άσε που σκέφτεται και ο ίδιος μπας και έχει κολλήσει.Για μην αναφέρω την ευφυιέστατη λύση που σκέφτηκαν κάποιοι συναδελφοί μου.Όσοι χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς να δουλεύουν σε ξεχωριστά γραφεία.Γιατί στο σουπερ μάρκετ δεν μπορείς να κολλήσεις δηλαδή;Σκέτη παράνοια σας λέω.Και ως σαν Μεσσίες έρχονται οι φαρμακευτικές με το σωτήριο εμβόλιο που το βγάλανε τσακ μπαμ.Έλα όμως που δεν είναι και τόσο σωτήριο.Γιατί αν ήταν δεν θα χρειαζόνταν να το παίρναμε υπογράφοντας ότι είναι δική μας ευθύνη.Και οι ιθύνοντες περηφανεύονται ότι θα εμβολιαστούμε όλοι.Για τις τυχόν παρενέργειες τηρούν σιγή ιχθύος.Τα μεγάλα συμφέροντα υπεράνω όλων.

ΕΙΣΠΝΟΗ - ΕΚΠΝΟΗ

2009-07-29T02:31:00.000-07:00

Προσπαθώ να διατηρήσω την εσωτερική μου ηρεμία και την εικόνα της ανοικτής θάλασσας στο μυαλό μου, μπας και το σώσω!!! Τι να σώσω θα μου πείτε …τον εαυτό μου από την ολική κατάρρευση!
Όλοι ξέρουν τη δουλειά μου καλύτερα από εμένα, έχω πειστεί πλέον για αυτό.
Εκείνο που παραμένει ανεξήγητο μέσα μου είναι το γιατί δεν την κάνουν κιόλας.
Αφού έχουν τόσο λαμπρές ιδέες και εξαιρετικά πρωτότυπους τρόπους χειρισμού- για παράδειγμα θεωρούν ότι το βανάκι της εταιρείας είναι η τσάντα της Μαίρη Πόπινς, όπου χωρούν τα πάντα και δεν γεμίζει ποτέ- ας το οδηγήσουν κιόλας!
Αφού πιστεύουν ότι χωρίς να υπάρχει στοκ μπορώ να εκτελώ παραγγελίες, ας τις εκτελέσουν εκείνοι με αέρα κοπανιστό!
Ειλικρινά σας μιλάω, δεν θα προσβληθώ καθόλου αν με στείλουν σε καμιά παραλία να πετάω βοτσαλάκια στο νερό και εκείνοι να δουλεύουν στη θέση μου! Δεν το κάνουν όμως , γιατί; ε;γιατί;
Μέχρι λοιπόν να έρθει η ώρα της άδειας εφαρμόζω τη μέθοδο εισπνοή-εκπνοή, σαν το καράτε κιντ και αυτοσυγκεντρώνομαι.
Μια εβδομάδα έμεινε…θα αντέξω!

ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ

2009-07-28T05:42:00.000-07:00

Ο τίτλος της ανάρτησης είναι παραπλανητικός βέβαια. Γιατί για εμένα αυτό δεν ισχύει. Πάντως το τελευταίο καιρό πρέπει να ομολογήσω ότι όλα πήγαιναν καλά. Αλλά σιγά μην δεν βρισκόταν κάποιος να μου χαλάσει τη Νιρβάνα. Η γνωστή εκνευριστική του γραφείου η οποία ενίοτε στέλνει μαιλ δίνοντας μας οδηγίες για το πως να διατηρούμε το χώρο καθαρό στολιζοντάς μας με διάφορα κοσμητικά επίπεδα.Περιόριζα στο ελάχιστο τις επαφές μου μαζί της αλλά αυτό δεν έιναι πάντα εφικτό.Το αποτέλεσμα βέβαια είναι ότι τώρα είμαι τα νέυρα μου τα χάπια μου και ένα ταξί να φυγώ.Μερικά άτομα δεν ανέχονται να βλέπουν τον άλλον ήρεμο και χαρούμενο και να κάνει χαβαλέ.Οοοχι θα πρέπει να στη χαλάσουν. Αυτό ποτέ μου δεν το κατάλαβα.Είσαι πιεσμένος , οκ πνίγεσαι στο χώρο που είσαι τόσα χρόνια, οκ βαριέσαι να βλέπεις τις ίδιες φάτσες τόσα χρόνια,οκ.Εγώ τι φταίω;;;Θεωρώ ότι όλοι μπορούμε να βρούμε εναλλακτικούς τρόπους για να ξεσπάμε τα νέυρα μας.Το να ξεσπάμε στους άλλους δεν είναι η σοφότερη επιλογή.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

2009-07-24T01:49:00.000-07:00

Τελικά όσο πάει και χειροτερεύει η καθημερινοτητά μου.Πριν κάποιο καιρό λαχταρούσα την Παρασκευή από την Πέμπτη άντε στη χειρότερη των περιπτώσεων από την Τετάρτη το απόγευμα.Τώρα έρχεται Δευτέρα και σκέφτομαι το Σαββατοκύριακο.Μα είναι ζωή αυτή;Έχω βαρεθεί να ακούω για δίαιτες για οικογενειακές διακοπές για την ανύπαρκτη σεξουαλική ζωή των παντρεμένων κτλ κτλ κτλ.Και όλα αυτά εννοείται με πάσα λεπτομέρεια.Και βέβαια πως να συμμετέχεις σε μία τέτοια συζήτηση όταν εσύ σκέφτεσαι που θα πιεις φραπεδάκι και τσιπουράκι το απόγευμα και γενικότερα πως θα χαλαρώσεις.Ίσως κάτι δεν πάει καλά με εμένα.Ίσως να φταίει που δεν έχω φύγει ακόμα για διακοπές.Βέβαια οι γύρω μου έχουν την απάντηση εσύ δεν είσαι μάνα,δεν έχεις οικογένεια μου λένε, κάτσε να συμμαζευτείς και τότε θα δεις.Μα αν είναι να γκρινιάζω κάθε μέρα ευχαριστώ δεν θα πάρω.Θα φύγω θα πάω αλλού που λέει και η διαφήμιση!!!!

ΜΙΧΑΛΑΚΗ ΟΧΙ ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ

2009-07-20T05:33:00.000-07:00

Η συγκεκριμένη φράση αντιπροσωπεύει απόλυτα αυτό που βίωσα αυτό το Σαββατοκύριακο. Αποφάσισα να το παίξω χαρούμενος εκδρομέας και να πάω στο εξοχικό μαζί με την οικογένεια(έτσι για να δείξω καλή διαγωγή).Θα ηρεμήσω σκέφτηκα και θα μπορέσω να διαβάσω το βιβλίο μου δίπλα στο κύμα.Τι αφελής που ήμουν.Η παραλία γύρω στις 12 ήταν γεμάτη με παιδάκια, γιαγιάδες, μαμάδες, μπαμπάδες και ταπεράκια με ότι μπορεί να φανταστεί κανείς(έλεος μακαρόνια με κυμά στην παραλία).Ξαφνικά ακούω ένα παιδάκι να κλαίει με λυγμούς.Ψάχνοντας να δώ τι έγινε ανακαλύπτω ότι το παιδάκι δεν ήταν απλά γκρινιάρικο αλλά ο ώριμος πατέρας του, του είχε αρπάξει το παιδικό στρωματάκι θαλάσσης με το οποίο έπαιζε και δεν του το έδινε πίσω. Μετά την επέμβαση από το υπόλοιπο σόι το στρώμα επέστρεψε στον ιδιοκτήτη του και το συμβάν έλειξε αναίμακτα. Περιττό βέβαια είναι να αναφέρω και τις φωνές από υστερικές μαμάδες οι οπόιες δεν άφηναν τα πιτσιρίκια να ακουμπήσουν το πόδι τους στη θάλασσα ασυνόδευτα. Δεν είχαν βέβαια καμία διάθεση να μπουν με τα τέκνα τους στη θάλασσα γιατί επιδίδονταν μετά μανίας στην ηλιοθεραπεία. Αυτό όπως όλοι καταλαβαίνετε είχε ως αποτέλεσμα φωνές πολλές φωνές και κλάμματα.Αυτά και άλλα ευτράπελα συνέβησαν αυτό το ΣΚ. Όχι ότι δεν πέρασα καλά μην είμαι και αχάριστη αλλά την πολυπόθητη χαλάρωση δεν την συνάντησα,είχε φύγει για άλλες παραλίες δυστυχώς.Που θα μου πάει όμως θα την βρω δεν θα μου ξεφύγει.

ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΙΣ

2009-07-14T01:19:00.000-07:00

Εντάξει λοιπόν δεν έπρεπε…τώρα το είπα…θα μείνουμε σιωπηλοί μέχρι να περάσει o απόηχος της λέξης; O απόηχος μιας ανούσιας τελικά λέξης. Οι λέξεις που δεν συνάδουν με τις πράξεις μας είναι κενές νοήματος , ήχοι που βγήκαν σε μια άτυχη στιγμή.

« Μια κουβέντα μου σου έπεσε βαριά κι αποφάσισε να ζεις χωρίς εμένα…» τραγουδά η Πρωτοψάλτη κι εγώ κουνώ το κεφάλι με κατανόηση…

Το αληθινό πρόβλημα δεν είναι οι λέξεις, με λίγη εξάσκηση μαθαίνουμε να τις αποφεύγουμε…το ποιοι είμαστε όμως δεν μπορούμε να το αποφύγουμε …ούτε να το κρύψουμε πίσω από όμορφες λέξεις!

ΑΧ ΑΘΗΝΑ ΑΘΗΝΑ

2009-07-13T00:57:00.000-07:00

Όσο αγαπώ την Αθήνα το xειμώνα τόσο τη μισώ το καλοκαίρι. Ατμόσφαιρα αποπνικτική η οποία προκαλεί ένταση και πολλά νεύρα παντού ,στη δουλειά στο μετρό στις υπηρεσίες.Όλοι φαίνονται να είναι στα ορία τους.Όλοι θέλουν να είναι αλλού. Ακόμα και το Σαββατοκύριακο όπου λες να πας κάπου πιο έξω έτσι για να ανασάνεις συναντάς και αρκετούς άλλους που έχουν την ίδια γνώμη με σένα και καταλήγουμε όλοι μαζί κολλημένοι στην κινηση να αναρωτιόμαστε γιατί αφήσαμε τη δροσιά του air condition.Μήμπως υπερβάλλω;Δεν ξέρω. Νιώθω ότι δεν με χωράει ο τόπος.Μήμπως να αρχίσω να σκέφτομαι τη ζωή στην επαρχία;

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ

2009-07-06T03:49:00.000-07:00

Κάθε εποχή όλο και κάτι έχουμε να προσμένουμε. Τον Νοέμβρη τα Χριστούγεννα, μετά καμια αργία μέχρι να έρθει το Πάσχα και καθώς μπαίνει το καλοκαιράκι, τον Αύγουστο, τα μπάνια του λαού και το πλήρες άδειασμα του μυαλού.

Μέσα από τον υπολογιστή μου πετάγονται γαλαζοπράσινα νερά , νοιώθω ήδη την άμμο στα πόδια μου και η μυρωδιά της θάλασσας κατακλύζει το δωμάτιο.

Νοιώθω προσωρινή στο γραφείο , «δεν θα είμαι εδώ για πάντα» σκέφτομαι…κι όλα φαίνονται διαφορετικά. Δεν εκνευρίζομαι, δεν αγχώνομαι και κυρίως χαμογελώ.
Χαμογελώ σε όσους θέλουν επειγόντως να γίνει το ένα ή το άλλο, σε όσους έχουν περίεργες απορίες και παράλογες απαιτήσεις.
Κοιτάω το κοχύλι πάνω στο γραφείο μου και το "επείγον" αποκτά ένα άλλο νόημα...

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΩ

2009-06-29T10:47:00.001-07:00

Όπως γίνεται φανερό από τον τίτλο της ανάρτησης έχω φτάσει στα οριά μου κοινώς έχω λαλήσει.Θέλω διακοπές τώρα! Κάτι τέτοιο όμως δεν προβλέπεται μέχρι τα μέσα Αυγούστου(ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω).Θα μου πείτε μπανάκι τα Σαββατοκύριακα, αλλά πως να ηρεμήσεις στις κοντινές παραλίες της αττικής όταν γύρω σου ουρλιάζουν παιδάκια ή μάλλον οι γονείς τους, κυκλοφορούν επίδοξοι τενίστες που στα χέρια τους οι ρακέτες είναι φονικό όπλο και μην αναφέρω τις άπειρες ξαπλώστρες.Οπότε αποφάσισα να είμαι αισιόδοξη και να έχω θετική διάθεση.Έριξα μια ματιά λοιπόν σε παλιότερες φωτογραφίες και να τις παραθέτω μπας και πάρω τα πάνω μου γιατί αλλιώς δεν με βλέπω καλά. Φάτε μάτια ψάρια λοιπόν προς το παρόν.

ΠΕΡΙ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

2009-06-26T03:17:00.000-07:00

«Όταν γίνεις μάνα , θα καταλάβεις»...αυτή η ατάκα ήταν η μόνιμη απάντηση της δικής μου μητέρας σε κάθε πράξη της ή παραίνεση, που αδυνατούσα να καταλάβω σαν παιδί αρχικά, σαν ενήλικη αργότερα.

Και να που το πλήρωμα του χρόνου έφτασε...η ατίθαση κόρη ετοιμάζεται να γίνει μανούλα... η δικαίωση της μητέρας μου πλησιάζει, με περιμένει στην γωνία για να μου αποδείξει οτι κάθε της συμβουλή , κάθε της παράλογη, στα παιδικά μου μάτια , απαγόρευση ήταν απόλυτα σωστή.

Το μέλλον θα μου δείξει αν όταν γινόμαστε γονείς , υιοθετούμε συγκεκριμένη συμπεριφορά και απαγγέλουμε με στόμφο το ίδιο διαχρονικό κήρυγμα. Το μόνο που ελπίζω και θα προσπαθήσω, είναι να γίνω μια καλή μανούλα χωρίς πολλές υστερίες,με όσα λιγότερα αυταρχικά «ΜΗΝ» γίνεται,προσφέροντας απλόχερα αγάπη και φροντίδα...κι αν δικαιωθεί και λίγο η μαμά μου, δεν χάθηκε κι ο κόσμος!

ΔΕΙΠΝΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΡΑ

2009-06-16T02:48:00.000-07:00

Αυτο το Σαββατοκύριακο πρωτοτύπησα.Όλοι ήταν στις παραλίες και εγώ πήγα στο βουνό.Στη Πάρνηθα συγκεκριμένα στο Φλαμπούρι.Τραπεζάκια έξω φαναράκια και φυσικά μεζεδάκια. Και όλα αυτά με τη συνοδεία κιθάρας.Τέλεια!Βέβαια ο καιρός ήταν χειμωνιάτικος αλλά υπήρχε καλή διάθεση και όλοι τυλιχθήκαμε με κουβέρτες.Ήταν μία διαφορετική εμπειρία.Ελπίζω να το επαναλάβουν.Διοργανώνονται ενδιαφέροντα πράγματα στο συγκεκριμένο καταφύγιο.Όποιος θέλει μπορεί να ρίξει μια ματιά και στο site www.flabouri.gr.

ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΤΙ ΕΧΩ

2009-06-15T00:52:00.000-07:00

Και ήρθε η Δευτέρα…την οποία εγώ άδεια την ήθελα αλλά ένεκα η μετακόμιση δεν ήταν δυνατό η επιθυμία μου να πραγματοποιηθεί….Η εταιρεία μετακομίζει και επειδή ως γνωστόν οι εταιρείες αποτελούνται από ανθρώπους που διεκπεραιώνουν… άντε κόβε δελτία, άντε ξεκαθάριζε αρχεία, άντε αντιμετώπιζε συναδέλφους-προϊσταμένους σε σύγχυση, που καθώς δεν έχουν πρόσβαση στους υπολογιστές τους έχουν ελαφρώς χάσει την μπάλα και κάποιος πρέπει να τους την βρει και να την φέρει πίσω.

Ανάμεσα σε κούτες , δελτία παραγγελίας και ένα συνεχόμενο ντριν του τηλεφώνου, προσπαθώ να κρατήσω την εσωτερική μου αρμονία και να μην ανοίξω την πόρτα να φύγω βγάζοντας έναν αναστεναγμό ανακούφισης…Δευτέρα είναι θα περάσει, αργά και βασανιστικά αλλά θα περάσει…πάντα περνάει άλλωστε, αλλά δυστυχώς ξανάρχεται…

ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΥΡΙΕ, ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΤΕ;

2009-06-09T00:20:00.000-07:00

Πώς γίνεται την μία μέρα να είναι όλα καλά ….με κέφι μπρίο νάζι και την άλλη «ποια είσαι εσύ και τι δουλειά έχεις στο καναπέ μου;;;» Αυτές οι μεταστροφές πάντα με μπέρδευαν…το συγκεκριμένο το παλεύεις – το θολό και συγκεχυμένο όμως;;;

Εντάξει δεν θα είναι όλα πάντα ροζ και χαρούμενα, αλλά από το ροζ μέχρι το σκούρο μπλε υπάρχει μεγάλη χρωματική – και όχι μόνο- απόσταση!

Λέω να κάνω την πάπια- αυτήν την γνωστή που πάει στην ποταμιά…το γράφει και το ζώδιό μου εξάλλου ότι αυτήν την εβδομάδα καλό θα ήταν να σωπάσω…traffic πλανητών στον 3ο οίκο!

ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗ HONDA...

2009-06-08T03:54:00.000-07:00

"Αγοράκι κατά 99% "αναφώνησε ο γιατρός ...κρύος ιδρώτας με έλουσε...κοιτάω έντρομη τον ευτυχή πατέρα...αναγνώρισα αμέσως το ύφος...έβλεπε ήδη να περνούν μπροστά του μηχανάκια για 5χρονα.
Για κακή μου τύχη στο εξωτερικό παράγουν τέτοια κατασκευάσματα του έξω από δω...
Γιατί φαντάσου το 5χρονο να ξεμείνει από μαρκαδόρους; Που να το κόβει με το πόδι; Καβαλάει το χοντάκι και βουρ στον βιβλιοπωλείο..

Το απόγευμα επιβεβαιώθηκα " άσε με " μου λέει " έχω πρόβλημα"
"Τι προβλημα γλυκιέ μου ; " απαντά η πάντα συμπονετική σύντροφος
" Δεν προλαβαίνω να παραγγείλω μηχανάκι ..."
" Α καλέ κρίμα.." είπα , χαμογελώντας σαρδόνια...

Ο ΧΑΡΟΥΜΕΝΟΣ ΚΗΠΟΥΡΟΣ

2009-06-06T00:51:00.000-07:00

Το τελευταίο διάστημα το πήρα απόφαση ότι δεν μπορώ να μετακομίσω από το κέντρο ένεκα της οικονομικής κρίσης βλέπετε.΄Ετσι το έριξα στην κηπουρική.Και τα κατάφερα.Ενα μικρό μπαλκονάκι μετατράπηκε σε μικρό κήπο.Και η διαθεσή μου έφτιαξε και σταμάτησα-προσωρινά τουλάχιστον-να γκρινιάζω στους γύρω μου για την κακή ποιότητα της ζωής μου(με πιάνουν τα υπαρξιακά μου ενίοτε).Ελπίζω μόνο να είναι ανθεκτικά τα λουλουδάκια μου στο καυσαέριο γιατί αλλιώς με βλέπω να πέφτω σε κατάθλιψη.Πάντως μέχρι στιγμής ανθίζουν.Αν ξεπεράσουν και τον επερχόμενο καύσωνα καλά θα τα πάμε.

ΚΛΕΙΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

2009-06-04T01:55:00.000-07:00

Επειδή η καθημερινότητα με τρελαίνει , βρήκα έναν τρόπο να την αντιμετωπίσω.Κλείνω τα μάτια και σκέφτομαι εικόνες σαν κι αυτή.Εκείνο το καλοκαίρι στή Σύρο...... Χαμογελώ χωρίς λόγο και όλοι αναρωτιούνται γιατί.Αυτό αρκεί για να αποθαρύνει όλους τους μίζερους ανθρώπους που με περιτρυγιρίζουν από το να με πλησίασουν και να με εκνευρίσουν.Γιατί το χαμόγελο και η καλή διάθεση μερικές φορές τρομάζουν.Απίστευτο και όμως αληθινό.

ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ…

2009-06-04T01:37:00.000-07:00

Είναι κάποιες μέρες που τα όνειρα μου έχουν μετατραπεί σε θρίλερ…όχι από αυτά με τα αίματα και τα αδηφάγα τέρατα…τα δικά μου θρίλερ είναι μεταμοντέρνα, περιλαμβάνουν εξοπλισμούς κουζίνας , πλακάκια σε όλα τα χρώματα και πόμολα….πολλά πόμολα…

Κλείνω τα μάτια μου και βλέπω πορτάκια από βακελίτη να με κυνηγούν… «εμένα να διαλέξεις» φωνάζει το μπλε « όχι όχι» διαμαρτύρεται το κίτρινο χτυπώντας τα μικρά βακελένια ποδαράκια του στο πάτωμα « εγώ είμαι πιο φωτεινό…εμένα θα πάρεις»….γυρίζω πλευρό και έρχομαι αντιμέτωπη με τους καταλόγους των ηλεκτρικών συσκευών …. «έχω δέκα χρόνια εγγύηση¨» …ακούγεται μια φωνή – εντοιχισμένη ,ινοξ νομίζω ήταν- « εγώ φροντίζω το περιβάλλον » πετάγεται μια άλλη με εστίες υγραερίου….κάνω να σηκωθώ αλλά ξαφνικά ένα δίμετρος ψυγειοκατάψυκτης πετάγεται από την ντουλάπα ανοιγοκλείνοντας απειλητικά τις πόρτες του….με πλησιάζει και τότε…. « μη με ξυπνάς απ΄ τις έξι…πριν η μέρα ακόμη να φέξει…» ακούγεται το ξυπνητήρι…επιτέλους ξημέρωσε….μήπως να ξανασκεφτούμε την ανακαίνιση της κουζίνας;;; ε;;